W pracy przedstawiono przegląd najbardziej istotnych informacji dotyczących charakterystyki zeza zbieżnego częściowo akomoda­cyjnego. Opisano klasyfikację oraz mechanizmy powstawania tego zeza, które najczęściej wiążą się z nieskorygowaną nadwzroczno­ścią oraz wysokim współczynnikiem AC/A. Zaprezentowano prze­gląd metod diagnostycznych w tym typie zeza uwzględniających badanie refrakcji, ostrości wzroku, ocenę kąta zeza, test adaptacji pryzmatycznej, pomiar współczynnika AC/A oraz badanie widze­nia obuocznego. W leczeniu zachowawczym zwrócono uwagę na konieczność poprawnej korekcji okularowej, również przy użyciu okularów dwuogniskowych. Pokrótce opisano także metody inwa­zyjne stosowane w leczeniu esotropii cześciowo akomodacyjnej, uwzględniające zastosowanie toksyny botulinowej oraz zabieg operacyjny zeza.