Niedrożność naczyń żylnych siatkówki charakteryzuje się utrudnionym odpływem krwi żylnej z krążenia siatkówkowego. Klasyfikacja choroby oparta jest na lokalizacji okluzji naczynia, wyróżnia się: zakrzep żyły środkowej siatkówki i zakrzep gałęzi żyły środkowej siatkówki. Patogeneza schorzenia jest wieloczynnikowa i nadal pozostaje niejasna. Do rozwoju niedrożności naczyń żylnych predysponują zarówno czynniki ogólnoustrojowe, jak i miejscowe. W wyniku patofizjologicznych zmian w obrębie naczyń żylnych na dnie oka dochodzi do zaburzeń hemodynamicznych w przepływie krwi oraz do uszkodzenia śródbłonka naczyniowego, co doprowadza do wytworzenia się zakrzepu zamykającego światło żyły. Mechanizm leżący u podstaw zakrzepowej skłonności w tej jednostce chorobowej nie jest jeszcze w pełni ustalony. Diagnostyka niedrożności naczyń żylnych obejmuje zarówno badanie okulistyczne, jak i badanie ogólne, a także ocenę wybranych parametrów hemostazy. Doniesienia literaturowe sugerują, że monitorowanie wybranych parametrów płytek krwi: funkcji płytek, średniej objętości płytki krwi, wskaźnika rozpiętości rozkładu objętości płytek, liczby dużych płytek krwi jest przydatne w diagnostyce i profilaktyce niedrożności naczyń żylnych siatkówki. Kontrola powyższych parametrów jest istotna nie tylko z punktu widzenia narządu wzroku, ale również stanowi przesłankę do ogólnoustrojowego spojrzenia na pacjenta, ponieważ wystąpienie niedrożności naczyń żylnych powoduje zwiększone ryzyko rozwoju powikłań sercowo-naczyniowych.