Chirurgia jaskry ma na celu zapobieganie postępowi choroby. W praktyce leczenie chirurgiczne jaskry jest zwykle podejmowane, gdy leczenie farmakologiczne jest nieskuteczne, źle tolerowane, niewskazane lub niewłaściwie stosowane przez pacjenta. Minimalnie inwazyjne zabiegi przeciwjaskrowe (minimally invasive glaucoma surgery – MIGS) należą do najnowocześniejszych technik chirurgicznego leczenia jaskry. Znajdują zastosowanie głównie w leczeniu jaskry pierwotnej otwartego kąta oraz niektórych typów jaskry wtórnej otwartego kąta, w szczególności jaskry w przebiegu zespołu pseudoeksfoliacji. Minimalnie inwazyjne zabiegi przeciwjaskrowe zwiększające odpływ cieczy wodnistej drogą konwencjonalną: goniotomia ab interno z użyciem noża Kahooka, I-stent, Hydrus Microstent, Trabectome, trabekulotomia laserem ekscimerowym, kanaloplastyka ab interno, trabekulotomia z użyciem mikrocewnika ze światłowodem są zaliczane do najbezpieczniejszych. Dodatkową ich zaletą jest możliwość jednoczesnego wykonania procedury z zabiegiem fakoemulsyfikacji zaćmy, a także zaoszczędzenia spojówki gałkowej, co umożliwia wykonanie innych procedur w przyszłości, jeśli zaistnieje taka konieczność.

Analizując wyniki badań dotyczących efektywności samodzielnych zabiegów MIGS zwiększających odpływ cieczy wodnistej drogą konwencjonalną oraz zabiegów łączonych z fakoemulsyfikacją zaćmy przekonujemy się o ich wysokiej skuteczności w obniżaniu ciśnienia wewnątrzgałkowego i zmniejszaniu liczby stosowanych substancji czynnych, co ma decydujący wpływ na powodzenie leczenia jaskry, zachowanie użytecznej ostrości wzroku i poprawę jakości życia pacjentów. Celem pracy jest przegląd literatury dotyczącej minimalnie inwazyjnych zabiegów przeciwjaskrowych zwiększających odpływ cieczy wodnistej drogą konwencjonalną.