Cel

podkreślenie roli badania pola widzenia w monitorowaniu pacjentów z idiopatycznym nadciśnieniem śródczaszkowym.

Materiał i metody

do badań włączono 48 pacjentów ze świeżo rozpoznanym idiopatycznym nadciśnieniem śródczaszkowym. U wszystkich chorych wykonano wstępne rutynowe badania neurologiczne i okulistyczne, poszerzone o automatyczną perymetrię, oraz badanie kontrolne po 4–6 miesiącach leczenia. Na podstawie pierwszego badania kwalifikowano pacjentów do leczenia, które obejmowało obniżenie masy ciała, stosowanie diety z niską zawartością soli, doustną podaż acetazolamidu lub innego diuretyku, podawanie steroidów oraz dekompresję osłonek nerwu wzrokowego, którą wykonano w 3 przypadkach.

Wyniki

ubytki w polu widzenia w wyjściowej perymetrii prezentowało 39 chorych (81%). Najczęściej stwierdzanymi defektami pola widzenia były: poszerzenie plamy ślepej, zazwyczaj skojarzone z częściowym ubytkiem obwodowego pola (29 oczu, 38,7%), uogólnione zawężenie obwodu (16 oczu, 21,3%) oraz ubytek pęczkowy włókien nerwowych z poszerzeniem plamy ślepej lub bez jej poszerzenia (15 oczu, 20%). U 28 pacjentów (58%) wynik kontrolnej perymetrii różnił się od wyniku wyjściowego. U 3 osób, u których wynik pierwszego badania perymetrycznego był prawidłowy, stwierdzono ubytki w polu widzenia. W grupie pacjentów z nieprawidłowym wynikiem pierwszej perymetrii poprawę parametrów pola widzenia zauważono u 60% leczonych, a brak poprawy, a nawet pogorszenie, u 86% nieleczonych.

Wnioski

u pacjentów z idiopatycznym nadciśnieniem śródczaszkowym leczenie poprawia parametry pola widzenia. Badanie okulistyczne, w tym perymetria, ma kluczowe znaczenie w procesie kwalifikacji pacjentów do leczenia, ocenie leczenia oraz monitorowaniu jego wyników u pacjentów z idiopatycznym nadciśnieniem śródczaszkowym.