Cel badania

wykazanie zmian morfologicznych okołotarczowej grubości warstwy włókien nerwowych siatkówki oraz kompleksu komórek zwojowych siatkówki u chorych na stwardnienie rozsiane.

Materiał i metody

do badania włączono 73 oczu (37 pacjentów), w tym 34 oczu (17 chorych na stwardnienie rozsiane) oraz 39 oczu (20 zdrowych osób stanowiących grupę kontrolną). Chorych na stwardnienie rozsiane podzielono dodatkowo na dwie grupy w zależności od przebycia epizodu pozagałkowego zapalenia nerwu wzrokowego. U wszystkich chorych wykonano: badanie ostrości wzroku, badanie dna oka, optyczną koherentną tomografię z pomiarem okołotarczowej grubości warstwy włókien nerwowych oraz okołotarczowej grubości kompleksu komórek zwojowych.

Wyniki

grubość okołotarczowej warstwy włókien nerwowych u chorych na stwardnienie rozsiane była obniżona w porównaniu z parametrami u osób z grupy kontrolnej (87,21 ± 12,1 vs. 107,23 ± 10,31 µm, p<0,001). Redukcja była silniej wyrażona w oczach z przebytym pozagałkowym zapaleniem nerwu wzrokowego (79,65 ± 10,95 vs. 91,89 ± 10,48 vs. 107,23 ± 10,32, p = 0,002691). Podobnie grubość kompleksu komórek zwojowych siatkówki była obniżona u chorych na stwardnienie rozsiane w porównaniu z wynikami u osób z grupy kontrolnej (127,04 ± 13,85 vs. 150,67 ± 12,40 µm, p = 0,00093), a redukcja silniej wyrażona w oczach po przebytym zapaleniu (117,85 ± 12,85 vs. 132,74 ± 11,34, p<0,001). Wykazano korelację między grubością okołotarczowej warstwy włókien nerwowych siatkówki i kompleksu komórek zwojowych siatkówki w grupie badanej.

Wnioski

okołotarczowa grubość warstwy włókien nerwowych siatkówki i kompleksu komórek zwojowych są obniżone u chorych na stwardnienie rozsiane. Redukcja występuje również u chorych, którzy nie przebyli epizodu pozagałkowego zapalenia nerwu wzrokowego, jest jednak silniej wyrażona u chorych po przebytym zapaleniu. Optyczna koherentna tomografia może pełnić istotną rolę w diagnostyce i monitorowaniu chorych na stwardnienie rozsiane.