Niedomykalność powiek w przebiegu porażenia nerwu twarzowego stanowi duży problem funkcjonalny i estetyczny. W ciężkich przypadkach może prowadzić do nieodwracalnej utraty wzroku w wyniku keratopatii ekspozycyjnej. Istnieje szereg metod operacyjnych leczących ektropion porażenny. Celem niniejszej pracy jest opis przypadku 81-letniej pacjentki cierpiącej na niedomykalność porażenną powiek oka prawego, w którym zastosowano leczenie chirurgiczne polegające na zmodyfikowanej technice skrócenia poziomego powieki dolnej z fiksacją przyczepu do wewnętrznej ściany oczodołu powyżej guzka bocznego oczodołu. Technika zmodyfikowanego skrócenia poziomego powieki dolnej znajduje szerokie zastosowanie w korekcji ektropionu porażennego zarówno jako procedura samodzielna, jak i w połączeniu z innymi, bardziej radykalnymi metodami. Nie stanowi też przeciwwskazania do zastosowania innych technik w przypadku niepowodzenia techniki zmodyfikowanego skrócenia bocznego powieki dolnej. Pozwala też w wielu przypadkach na uzyskanie zadowalającego efektu estetycznego, bez ograniczenia pola widzenia, co dla wielu pacjentów ma kluczowe znaczenie podczas wyboru metody operacyjnej.