Autorzy prezentują aktualny stan wiedzy na temat możliwości rozpoznawania człowieka za pomocą wzorca tęczówki i siatkówki oka. Ta metoda bywa praktycznie wykorzystywana w stosowanych obecnie procedurach indentyfikacyjnych, np. w dziedzinie kryminalistyki i na niektórych lotniskach. Autorzy zwracają szczególną uwagę na możliwość zakłócania procesu rozpoznawania przez różne choroby. Wpływ chorób na obrazowanie tęczówki i siatkówki oka oraz zakres tego wpływu nie są gruntownie poznane, nie dopracowano też obowiązujących standardów w tym zakresie, zwłaszcza w odniesieniu do siatkówki. Autorzy rozpatrują ten problem, opierając się w dużej mierze na własnych doświadczeniach. Argumenty, które przytaczają, zostały opracowane podczas kilkuletniej współpracy lekarzy z informatykami. Wypracowany wspólnie algorytm pozwala uściślić odpowiedź na pytania: 1. czy osoby z anomaliami w obrębie tęczówki i siatkówki oka mogą być wiarygodnie identyfikowane za pomocą skanu tych tkanek, oraz 2. w jakich przypadkach będzie to możliwe pod pewnymi warunkami, a w jakich wykluczone.