Sieciowanie włókien kolagenowych rogówki jest metodą leczenia wykorzystującą promieniowanie ultrafioletowe oraz substancję fotouczulającą – ryboflawinę, która wzmacnia połączenia chemiczne we włóknach kolagenowych istoty właściwej rogówki. Leczenie to ma na celu zahamowanie progresji schorzeń przebiegających z nieregularną krzywizną rogówki i jej zmniejszoną grubością, określanymi mianem ektazji rogówki. Najczęstszym wskazaniem do sieciowania włókien kolagenowych jest stożek rogówki. Obecnie wskazania te rozszerzają się na schorzenia inne niż stożek rogówki. Celem pracy jest przybliżenie możliwości zastosowania zabiegu sieciowania włókien kolagenowych w przypadkach schorzeń innych niż stożek rogówki (zwyrodnienia brzeżnego przezroczystego oraz ektazji rogówki po zabiegach refrakcyjnych), a także zastosowania zabiegów łączonych sieciowania włókien kolagenowych rogówki z zabiegami fotokeratektomii refrakcyjnej opartej na topografii rogówki w przypadkach, kiedy topografia wskazuje, że istnieje ukryta forma stożka rogówki (forme fruste keratoconus). Poza tym w pracy omawiane są efekty zastosowania zabiegu sieciowania włókien kolagenowych rogówki w leczeniu wspomagającym jej zapaleń i owrzodzeń oraz obrzęku w keratopatii pęcherzowej. Autorzy zwracają uwagę na znaczenie zabiegu w praktyce klinicznej oraz potencjalne zastosowanie zabiegu i modyfikacji jego protokołów w leczeniu schorzeń rogówki innych niż stożek.