Pierścienie lub segmenty śródrogówkowe zostały pierwotnie stworzone w celu zmniejszenia krótkowzroczności w zakresie od -0,5 do -3,0 dioptrii bądź jej zniesienia. W ostatnim czasie podkreśla się ich znaczenie w korygowaniu astygmatyzmu towarzyszącego stożkowi rogówki – według tego wskazania w skali światowej są obecnie wszczepiane najczęściej.

Praca ma charakter poglądowy, autorzy omawiają w niej zastosowanie pierścieni śródrogówkowych w korekcji wad takich jak krótkowzroczność i astygmatyzm, które towarzyszą stożkowi rogówki. Przedstawiono dostępne na rynku modele pierścieni oraz wskazania i przeciwwskazania do ich stosowania. Ponadto opisano technikę ich wszczepiania. Na podstawie przeglądu piśmiennictwa oceniono także, czy wszczepienie pierścieni śródrogówkowych jest skuteczne w przypadku schorzeń wykraczających poza stożek rogówki – takich jak ektazja powstała wskutek zabiegów refrakcyjnych i przeszczepu rogówki. Ponadto omówiono najnowsze tendencje w łączeniu zabiegu wszczepienia pierścieni śródrogówkowych z zabiegiem sieciowania włókien kolagenowych.