Cel: Ocena skuteczności leczenia zespołu Irvina-Gassa preparatem anty-VEGF.

Materiał i metody: 4 oczu 4 pacjentów leczonych doszklistkowymi iniekcjami 1,25 mg bewacyzumabu (Avastinu). W 3 przypadkach torbielowaty obrzęk plamki utrzymywał się krócej niż 4 miesiące, w jednym przypadku był przewlekły (utrzymywał się dłużej niż 4 miesiące po operacji). Wynik leczenia kontrolowano za pomocą badania spektralnej optycznej koherentnej tomografii, mierząc grubość siatkówki i oceniając jej morfologię, oraz badania ostrości wzroku przed iniekcją doszklistkową preparatu Avastin i po niej.

Wyniki: ostrość wzroku poprawiła się u 3 spośród 4 pacjentów. U pacjentów z zespołem Irvina-Gassa trwającym krócej niż 4 miesiące uzyskano ostrość wzroku 0,8 i 0,9, u pacjenta z zespołem Irvina-Gassa trwającym dłużej niż 4 miesiące uzyskano poprawę z 0,05 do 0,2. Miesiąc po iniekcji doszklistkowej preparatu Avastin wykonano badanie spektralnej optycznej koherentnej tomografii – morfologia dołka była prawidłowa, a grubość centralna siatkówki zmniejszyła się u 3 spośród 4 pacjentów. U pacjenta, u którego terapia nie przyniosła poprawy, w badaniu spektralnej optycznej koherentnej tomografii wykryto obecność błony nasiatkówkowej.

Wnioski: W większości przypadków iniekcje anty-VEGF mogą być skutecznym sposobem leczenia zespołu Irvina-Gassa. Jednym z kryteriów wykluczających z leczenia Avastinem są uwidocznione w badaniu spektralnej optycznej koherentnej tomografii trakcje – pozioma (błona nasiatkówkowa) oraz pionowa.