Cele pracy to podsumowanie najnowszych doniesień nt. aberracji, metod i zastosowań badań aberrometrycznych układu

optycznego oka oraz ich popularyzacja. Autorzy opisują aktualny stan wiedzy na temat wykorzystania falowej natury światła do

oceny układu optycznego oka. Z teorią falową światła łączy się pojęcie frontu falowego, czyli czoła fali – wavefront. W idealnym

układzie optycznym odwzorowaniem punktu przedmiotowego jest punkt obrazowy. Aberracje są różnicami między rzeczywistym a idealnym obrazem uzyskiwanym w układzie optycznym. Wyróżnia się dwa typy aberracji: mono- i niemonochromatyczne.

Aberrometria określa aberracje monochromatyczne niskiego i wysokiego rzędu. Aberracje niskiego rzędu to niemiarowość i niezborność. Pełniejszy opis aberracji przedstawia skomplikowany system wielomianów Zernike’a. Autorzy przedstawiają najważniejsze typy aberrometrów. Wskazują także na trudności napotykane podczas pomiarów. W ostatnich latach wzrasta zainteresowanie aberracjami układu optycznego oka i metodami ich badania. Wynika to z coraz częściej podnoszonego wpływu aberracji

na jakość widzenia. Wydaje się, że przyszłością optyki okulistycznej jest poszukiwanie metod korygowania aberracji wysokiego

rzędu. Badania aberrometryczne autorzy wykonywali aberrometrem KR1W firmy Topcon.