Cel pracy

pomimo coraz większej wiedzy na temat farmakokinetyki oraz dawkowania ranibizumabu wciąż niezbadany pozostaje jego wpływ na indukcję procesu apoptozy w komórach siatkówki oka. Celem niniejszego badania była ocena wpływu przeciwciała na aktywację sygnałowych szlaków związanych z procesem apoptozy, wywoływanych przez pojedyncze doszklistkowe podanie ranibizumabu, w modelu szczurzym.

Materiał i metody

szczurom rasy Wistar do oka prawego podano doszklistkowo ranibizumab lub przeciwciało skierowane przeciwko szczurzej formie czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego. Do oka lewego podano taką samą objętość roztworu soli fizjologicznej. W trzecim oraz siódmym dniu od podania pobrano siatkówki i oceniono ekspresję wybranych czynników związanych z procesem apoptozy.

Wyniki

współczynnik ekspresji BAX/BCL-2 oceniany na poziomie mRNA w komórkach siatkówki w 3. dobie od podania ranibizumabu był istotnie podwyższony w porównaniu z tym samym współczynnikiem w komórkach siatkówki pozyskanych z oka, do którego podano roztwór soli fizjologicznej, oraz w komórkach siatkówki pozyskanych z oczu szczurów z grupy kontrolnej, do których nie podawano iniekcji. Ponadto w 3. dobie od iniekcji ranibizumabu w analizie na poziomie białka potwierdzono obecność aktywnej formy kaspazy-3, to może odpowiadać indukcji potencjalnie nieodwracalnej fazy wykonawczej apoptozy. W 7. dniu od iniekcji nie stwierdzono różnic w wartościach współczynnika ekspresji BAX/BCL-2 ani w poziomie aktywacji kaspazy-3 u badanych szczurów z poszczególnych grup.

Wnioski

doszklistkowe podanie ranibizumabu prowadzi do istotnej krótkotrwałej indukcji odwracalnej fazy inicjacji apoptozy w komórkach siatkówki oka oraz może aktywować kaskadę kaspaz związaną z indukcją nieodwracalnej fazy wykonawczej apoptozy. Wyniki naszego badania przedstawione w niniejszej pracy powinny być brane pod uwagę podczas planowania leczenia ranibizumabem u pacjentów z chorobami siatkówki oka.