Streszczenie
4/2012
vol. 114
Artykuł oryginalny
Wpływ deprywacji sensorycznej na widzenie obuoczne u pacjentów po obustronnej operacji zaćmy z wszczepieniem soczewek wewnątrzgałkowych
- Zakład Patofizjologii Widzenia Obuocznego i Leczenia Zeza I Katedry Chorób Oczu Uniwersytetu Medycznego w Łodzi
- Klinika Chorób Oczu I Katedry Chorób Oczu Uniwersytetu Medycznego w Łodzi
Data publikacji online: 2012/12/12
Cel: zabiegi operacyjne usunięcia zaćmy z wszczepieniem soczewki wewnątrzgałkowej są jednymi z najczęstszych procedur
chirurgicznych. Korzyść z zabiegu może być jednakże ograniczona wskutek zaburzenia funkcji widzenia obuocznego.
Cel: ocena widzenia obuocznego u pacjentów po obustronnej operacji zaćmy w zależności od czasu, jaki upłynął między operacjami.
Materiał i metody: badaniu poddano 50 pacjentów operowanych dwukrotnie z powodu obustronnej zaćmy. Badanie przeprowadzono w 6. tygodniu po drugim zabiegu. Pacjentów podzielono na 3 grupy w zależności od czasu, jaki upłynął między operacjami
(mniej niż 12 miesięcy; 12–24 miesiące; więcej niż 24 miesiące). W badaniu uwzględniono: obecność objawów astenopijnych,
kąt zeza do dali i bliży, zakres fuzji motorycznej, stereopsję oraz zakres konwergencji.
Wyniki: w grupach 1., 2. i 3. objawy astenopijne zgłaszało kolejno: 8% pacjentów (n = 1), 42% pacjentów (n = 8), 37% pacjentów (n = 7). Egzoforię stwierdzono: w pierwszej grupie u 16,6% pacjentów (n = 2), w grupie drugiej u 17,5% pacjentów
(n = 3), w grupie trzeciej u 31,6% pacjentów (n = 6). Różnice były znamienne statystycznie. Średnie wartości fuzji konwergencyjnej i dywergencyjnej mierzone pryzmatami nie różniły się istotnie między grupami. Stwierdzono występowanie ujemnej korelacji między zakresem fuzji konwergencyjnej mierzonej w synoptoforze a czasem, jaki upłynął między operacjami. W kolejnych
grupach pacjentów stereopsja wynosiła średnio: 92,00 ± 56,09; 117,65 ± 73,21; 104,29 ± 55,53 sekund kątowych. Zakres
konwergencji wynosił średnio 6,8 ± 6,9 cm w pierwszej grupie; 7,1 ± 3,9 cm w drugiej grupie i 7,5 ± 5,0 cm w trzeciej grupie.
Wnioski: stwierdzono istotne różnice w parametrach widzenia obuocznego u pacjentów po obustronnym usunięciu zaćmy w zależności od czasu, jaki upłynął między operacjami. Wydłużenie okresu między operacjami skutkowało wzrostem liczby pacjentów z objawami astenopijnymi, z egzoforią oraz obniżonym zakresem fuzji konwergencyjnej mierzonej w synoptoforze.
chirurgicznych. Korzyść z zabiegu może być jednakże ograniczona wskutek zaburzenia funkcji widzenia obuocznego.
Cel: ocena widzenia obuocznego u pacjentów po obustronnej operacji zaćmy w zależności od czasu, jaki upłynął między operacjami.
Materiał i metody: badaniu poddano 50 pacjentów operowanych dwukrotnie z powodu obustronnej zaćmy. Badanie przeprowadzono w 6. tygodniu po drugim zabiegu. Pacjentów podzielono na 3 grupy w zależności od czasu, jaki upłynął między operacjami
(mniej niż 12 miesięcy; 12–24 miesiące; więcej niż 24 miesiące). W badaniu uwzględniono: obecność objawów astenopijnych,
kąt zeza do dali i bliży, zakres fuzji motorycznej, stereopsję oraz zakres konwergencji.
Wyniki: w grupach 1., 2. i 3. objawy astenopijne zgłaszało kolejno: 8% pacjentów (n = 1), 42% pacjentów (n = 8), 37% pacjentów (n = 7). Egzoforię stwierdzono: w pierwszej grupie u 16,6% pacjentów (n = 2), w grupie drugiej u 17,5% pacjentów
(n = 3), w grupie trzeciej u 31,6% pacjentów (n = 6). Różnice były znamienne statystycznie. Średnie wartości fuzji konwergencyjnej i dywergencyjnej mierzone pryzmatami nie różniły się istotnie między grupami. Stwierdzono występowanie ujemnej korelacji między zakresem fuzji konwergencyjnej mierzonej w synoptoforze a czasem, jaki upłynął między operacjami. W kolejnych
grupach pacjentów stereopsja wynosiła średnio: 92,00 ± 56,09; 117,65 ± 73,21; 104,29 ± 55,53 sekund kątowych. Zakres
konwergencji wynosił średnio 6,8 ± 6,9 cm w pierwszej grupie; 7,1 ± 3,9 cm w drugiej grupie i 7,5 ± 5,0 cm w trzeciej grupie.
Wnioski: stwierdzono istotne różnice w parametrach widzenia obuocznego u pacjentów po obustronnym usunięciu zaćmy w zależności od czasu, jaki upłynął między operacjami. Wydłużenie okresu między operacjami skutkowało wzrostem liczby pacjentów z objawami astenopijnymi, z egzoforią oraz obniżonym zakresem fuzji konwergencyjnej mierzonej w synoptoforze.
Zintergrowane z