Retrospektywnie przeanalizowano ponad 300 historii chorób chorych na siatkówczaka, leczonych i pozostających pod systematyczną kontrolą Kliniki Okulistyki i Onkologii Okulistycznej UJ CM w Krakowie w latach 1967–2011. Wyodrębniono 9 rodzin, w których nowotwór lub jego potwierdzone genetycznie nosicielstwo wystąpiły w co najmniej dwóch pokoleniach. Analizowano, w jakim wieku byli pacjenci, kiedy zdiagnozowano u nich nowotwór, i ile mieli lat, kiedy pojawiły się ostatni guz lub wznowa, ponadto analizowano odległe wyniki leczenia oraz korzyści wynikające z profilaktycznych badań okulistycznych przeprowadzonych u dzieci należących do grupy ryzyka. Wyniki naszych obserwacji wykazały, że u pacjentów z młodszego pokolenia nowotwór rozpoznawano wcześniej i uzyskiwano lepsze rezultaty leczenia. Wczesne rozpoznanie niewątpliwie można zawdzięczać przeprowadzonym wcześniej badaniom genetycznym i wczesnym profilaktycznym badaniom okulistycznym, lepsze wyniki leczenia zaś – zastosowaniu chemioredukcji.