Streszczenie
4/2012
vol. 114
Artykuł oryginalny
Rzekomosoczewkowy/ bezsoczewkowy obrzęk rogówki – analiza morfometrycznych czynników predysponujących na podstawie badania oka towarzyszącego
- Department of Ophthalmology, District Railway Hospital, Katowice, Poland
- Department of Ophthalmology, St. Barbara Hospital, Sosnowiec, Poland
Data publikacji online: 2012/12/12
Cel: znalezienie morfometrycznych czynników predysponujących do rozwoju dekompensacji rogówki po zabiegu usunięcia zaćmy.
Materiał i metody: grupę badaną stanowiło 50 pacjentów po przeprowadzonej keratoplastyce z powodu pseudosoczewkowego/
bezsoczewkowego obrzęku rogówki. Grupę kontrolną utworzono z 50 osób po przeprowadzonym zabiegu usunięcia zaćmy bez
cech dekompensacji rogówki. Analizowano również specjalnie wydzielone podgrupy. Dane morfometryczne przedniej komory
oka towarzyszącego uzyskano za pomocą aparatu Visante OCTTM.
Wyniki: parametry głębokości przedniej komory oraz szerokości kąta przedniej komory były znacząco mniejsze w grupie badanej
(p<0.00001, test U). Po wykluczeniu przedoperacyjnych czynników ryzyka: dystrofii Fuchsa, przebytego ostrego ataku jaskry,
także uzyskano znaczące różnice w porównaniach z p<0.01. W podgrupach dystrofii Fuchsa oraz powikłań śródoperacyjnych te
dwa parametry przedniej komory były również mniejsze z p<0.001. Szerokość przedniej komory była mniejsza w grupie badanej
z p = 0.001. Centralna grubość rogówki była większa w grupie badanej z p = 0.013. Po wykluczeniu pacjentów z dystrofią
Fuchsa nie było różnicy w porównaniu tego parametru (p = 0.34). Różnica w długości gałki ocznej nie była istotna statystycznie
(p = 0.18). U 31 pacjentów z grupy badanej rozpoznano względne przednie małoocze, w grupie kontrolnej stan ten wystąpił
u 17 pacjentów.
Wnioski: małe wymiary przedniej komory oraz większa grubość centralnej rogówki są czynnikami wpływającymi na ryzyko rozwoju rzekomosoczewkowego/ bezsoczewkowego obrzęku rogówki.
Materiał i metody: grupę badaną stanowiło 50 pacjentów po przeprowadzonej keratoplastyce z powodu pseudosoczewkowego/
bezsoczewkowego obrzęku rogówki. Grupę kontrolną utworzono z 50 osób po przeprowadzonym zabiegu usunięcia zaćmy bez
cech dekompensacji rogówki. Analizowano również specjalnie wydzielone podgrupy. Dane morfometryczne przedniej komory
oka towarzyszącego uzyskano za pomocą aparatu Visante OCTTM.
Wyniki: parametry głębokości przedniej komory oraz szerokości kąta przedniej komory były znacząco mniejsze w grupie badanej
(p<0.00001, test U). Po wykluczeniu przedoperacyjnych czynników ryzyka: dystrofii Fuchsa, przebytego ostrego ataku jaskry,
także uzyskano znaczące różnice w porównaniach z p<0.01. W podgrupach dystrofii Fuchsa oraz powikłań śródoperacyjnych te
dwa parametry przedniej komory były również mniejsze z p<0.001. Szerokość przedniej komory była mniejsza w grupie badanej
z p = 0.001. Centralna grubość rogówki była większa w grupie badanej z p = 0.013. Po wykluczeniu pacjentów z dystrofią
Fuchsa nie było różnicy w porównaniu tego parametru (p = 0.34). Różnica w długości gałki ocznej nie była istotna statystycznie
(p = 0.18). U 31 pacjentów z grupy badanej rozpoznano względne przednie małoocze, w grupie kontrolnej stan ten wystąpił
u 17 pacjentów.
Wnioski: małe wymiary przedniej komory oraz większa grubość centralnej rogówki są czynnikami wpływającymi na ryzyko rozwoju rzekomosoczewkowego/ bezsoczewkowego obrzęku rogówki.
Zintergrowane z