Cel pracy

Ocena efektywności laseroterapii mikropulsowej w cukrzycowym obrzęku plamki po 18 miesiącach obserwacji.

Materiał i metody

112 oczu u 112 pacjentów z cukrzycowym obrzękiem plamki leczono podprogowo żółtym laserem mikropulsowym i kontrolowano co trzy miesiące. Jeśli na wizycie kontrolnej nadal był obrzęk, leczenie powtarzano. Średni wiek pacjentów wynosił 65,64±8,75 lat. Średni czas trwania cukrzycy wyniósł 14,4±8,75 lat. Poziom hemoglobiny glikowanej ≤ 7mg% miało tylko 18 pacjentów. Podstawowe cele pracy zawierały ocenę zmiany średniej ostrości wzroku do dali i bliży na tablicach Snellena z najlepszą korekcją oraz centralnej grubości plamki. Wtórne cele obejmowały korelację badanych zmiennych z poziomem hemoglobiny glikowanej.

Wyniki

Średnia ostrość wzroku do dali z najlepszą korekcją wynosiła pierwotnie 0,31±0,2 i poprawiła się ostatecznie do 0,47±0,2 (p=0.00). Średnia wyjściowa ostrość wzroku do bliży z najlepszą korekcją wynosiła 1,08±0,8 i poprawiła się ostatecznie do 0,56±0,2 (p=0.00). Średnia wyjściowa grubość siatkówki w plamce wynosiła 449,16±162,5 µm i poprawiła się ostatecznie do 256,6±118,2 µm (p=0.01). Leczenie laserowe przeprowadzono 1 raz u 7 pacjentów, 2 razy u 16, 3 razy u 73, a 4 razy u 16 chorych. Nie wykazano istotnej korelacji poziomu hemoglobiny glikowanej z czasem trwania choroby, z wyjściową oraz ostateczną ostrością wzroku do dali i do bliży oraz grubością siatkówki w plamce. Poziom hemoglobiny glikowanej istotnie statystycznie ujemnie korelował z wiekiem chorych.

Wnioski

Podprogowa laseroterapia mikropulsowa wykazała długoterminową skuteczność w leczeniu cukrzycowego obrzęku plamki. Poziom hemoglobiny glikowanej nie był istotny dla początkowej i ostatecznej ostrości wzroku do dali i do bliży oraz centralnej grubości siatkówki.