Cel pracy:

Celem pracy była ocena częstości nawrotów oraz zmian astygmatyzmu rogówkowego dwóch wariantów operacji usunięcia skrzydlika z przesunięciem płatka spojówki – ze śródoperacyjnym zastosowaniem 0,05% mitomycyny lub 20% alkoholu etylowego, które mogą stanowić alternatywę dla innych technik.

Materiał i metody

Do badania zakwalifikowano 50 oczu z pierwotnym skrzydlikiem od 45 pacjentów. U wszystkich pacjentów wykonano operację usunięcia skrzydlika z przesunięciem płatka spojówki oraz śródoperacyjnym zastosowaniem 0,05% mitomycyny C (grupa MMC – 27 oczu) lub 20% alkoholu etylowego (grupa ALC – 23 oczu). Zabiegi były wykonywane przez jednego operatora. Wizyty kontrolne miały miejsce w 1, 3, 6 i 12 miesiącu po zabiegu. Pacjentów badano za pomocą lampy szczelinowej pod kątem nawrotu skrzydlika, który definiowano jako jakikolwiek rozwój tkanki włóknisto-naczyniowej przekraczający rąbek rogówki. Ponadto, przed i 12 miesięcy po zabiegu wykonano keratometrię w celu oceny astygmatyzmu rogówki (tylko w oczach bez nawrotów skrzydlika).

Wyniki

W ciągu 12 miesięcy zaobserwowano tylko dwa nawroty (7,4%) w grupie MMC i 3 (13,0%) w grupie ALC. W obu grupach była widoczna, ale statystycznie nieistotna redukcja astygmatyzmu rogówki w porównaniu z przedoperacyjnym pomiarem (przed operacją > grupa MMC: 1,2 ± 0,8 Dcyl, grupa ALC 1,3 ± 1,3 Dycl, 12 miesięcy po zabiegu > grupa MMC: 0,9 ± 0,7 Dcyl, 0,8 ± 0,6 Dcyl).

Wnioski

Techniki usunięcia skrzydlika z przesunięciem płatka spojówki oraz śródoperacyjnym zastosowaniem 0,05% mitomycyny lub 20% etanolu etylowego są równie skutecznymi chirurgicznymi metodami zapobiegania nawrotom skrzydlika, jak inne szeroko stosowane zabiegi. Procedury są proste, z satysfakcjonującym efektem kosmetycznym i brakiem poważnych komplikacji.