Nieinfekcyjne zapalenia błony naczyniowej są heterogenną grupą chorób, w których wspólnym mianownikiem jest obecność zapalenia w obrębie struktur oka. Celem leczenia nieinfekcyjnych zapaleń błony naczyniowej jest zahamowanie nieprawidłowej reakcji układu immunologicznego. Podstawową terapią nadal są glikokortykosteroidy, a w razie niepowodzenia – leki immunosupresyjne. Alternatywą są leki biologiczne. Terapia biologiczna polega na wprowadzeniu do organizmu substancji, które mają za zadanie połączyć się ze specyficznymi cząsteczkami odpowiedzialnym za wywołanie reakcji zapalnej. Dostępne leki biologiczne należą m.in. do rekombinowanych cząsteczek naturalnych inhibitorów (receptorów), przeciwciał, fragmentów Fab albo cytokin immunomodulujących, które wpływają na ekspresję pro-i przeciwzapalnych składników układu immunologicznego. W artykule zostaną przedstawione inhibitory TNFα – infliximab, adalimumab, etanercept, golimumab i certolizumab pegol. Czynnik martwicy nowotworów jest cytokiną biorącą udział w prawidłowej reakcji zapalnej organizmu, która pojawia się w odpowiedzi na infekcję lub uraz. W wysokich stężeniach jednak może wywołać nadmierną reakcję zapalną, która niszczy tkanki.