Cel pracy

retrospektywna analiza przypadków pacjentów z pourazowym krwistkiem z uwzględnieniem przyczyny urazu, metod leczenia i późnych następstw urazu narządu wzroku.

Materiał i metody

badania wykonano u pacjentów, którzy doznali urazu tępego narządu wzroku i byli hospitalizowani w latach 2011–2015. Oceniano ostrość wzroku podczas przyjmowania do kliniki i podczas wypisywania z niej, wykonano badanie w lampie szczelinowej, oftalmoskpię, pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, badanie ultrasonograficzne i badanie optycznej tomografii komputerowej Visante. Przeanalizowano skuteczność leczenia, czas trwania hospitalizacji i późne powikłania.

Wyniki

badaniami objęto 45 pacjentów (45 oczu) z pourazowym krwistkiem: 42 chłopców (93,3 %) i 3 dziewczynki (6,7%). Średni wiek pacjentów wynosił 11,92 ± 3,75 roku (od 2,5 roku do 17,5 roku). Podczas przyjmowania do kliniki 10 pacjentów (22,2%) miało ostrość wzroku 1,0. Krwistkowi towarzyszyły: irydodializa, obrzęk rogówki, mydriaza pourazowa i erozje nabłonka rogówki. Ponowne krwawienie wystapiło po 3 dniach od urazu i tylko u 1 pacjenta (2,2%). Czas trwania hospitalizacji wynosił od 2 do 8 dni (średnio 4,3 dnia). Podczas ostatniej kontroli 36 pacjentów (80%) miało pełną ostrość wzroku.

Wnioski

w większości przypadków stan miejscowy ulega poprawie, jeśli leczenie zostanie wdrożone szybko. Jeśli dochodzi do absorpcji krwistka, terapia zachowawcza jest skuteczna.