Wstęp

Porównanie zdolności wykrywania zmian jaskrowych tarczy nerwu wzrokowego za pomocą skaningowego laserowego oftalmoskopu (Heidelberg Retina Tomograph 3) oraz spektralnej optycznej koherentnej tomografii (SOCT – Copernicus) u pacjentów chorych na jaskrę pierwotną otwartego kąta.

Materiał i metody

Retrospektywnie przeanalizowano 24 oczu 24 pacjentów leczonych na jaskrę. Wszystkim wykonano pełne badanie okulistyczne uzupełnione badaniami skaningowej laserowej oftalmoskopii oraz spektralnej optycznej tomografii koherentnej. Pomiary w spektralnej optycznej tomografii koherentnej wykonano w sposób automatyczny (SOCT auto), a następnie manualnie (SOCT manu). Analizie statystycznej poddano następujące dane: powierzchnię tarczy nerwu wzrokowego, powierzchnię zagłębienia tarczy nerwu wzrokowego, objętość zagłębienia tarczy nerwu wzrokowego, stosunek średnicy zagłębienia do tarczy nerwu wzrokowego oraz grubość warstwy włókien nerwowych wokół tarczy nerwu wzrokowego.

Wyniki

Spektralna optyczna tomografia koherentna częściej niż skaningowa laserowa oftalmoskopia klasyfikowała powierzchnię tarczy nerwu wzrokowego, powierzchnię zagłębienia tarczy nerwu wzrokowego i objętość zagłębienia tarczy nerwu wzrokowego jako mieszczące się w granicach normy (odpowiednio 75%, 63% i 83% w SOCT auto, 70%, 57% i 83% w SOCT manu vs 58%, 37% i 33% w skaningowej laserowej oftalmoskopii). Podwyższony współczynnik C/D odnotowano w 23 oczach (96%) za pomocą skaningowej laserowej oftalmoskopii, w 14 oczach (58%) w badaniu SOCT auto i 12 oczach (52%) w badaniu SOCT manu. Patologicznie zmniejszoną grubość warstwy włókien nerwowych wokół tarczy nerwu wzrokowego miało 96% oczu z jaskrą według badania spektralnej optycznej tomografii koherentnej (auto i manu) oraz 58% oczu wg badania skaningowej laserowej oftalmoskopii. Zgodnie z klasyfikacją regresji Moorfields zastosowaną w analizatorze skaningowej laserowej oftalmoskopii jaskrę rozpoznano u 21 pacjentów (88%).

Wnioski

Badanie spektralnej optycznej koherentnej tomografii cechuje się wyższą czułością w wykrywaniu zmian jaskrowych niż klasyfikacja Moorfields w badaniu skaningowej laserowej oftalmoskopii (96% wg pomiaru grubości warstwy włókien nerwowych wokół tarczy nerwu wzrokowego w spektralnej optycznej tomografii koherentnej, 88% dla klasyfikacji wg Moorfields w skaningowej laserowej oftalmoskopii). Wykonanie obu badań (skaningowej laserowej oftalmoskopii spektralnej oraz optycznej tomografii koherentnej) zwiększa prawdopodobieństwo postawienia właściwej diagnozy.