Cel: przedstawienie i omówienie trzech przypadków chorych z ostrą tylną wieloogniskową plackowatą epiteliopatią barwnikową

(APMPPE).

Materiał i metody: u trzech młodych chorych (jednej kobiety i dwóch mężczyzn) doszło do szybkiego pogorszenia ostrości wzroku w jednym lub obojgu oczach. Przeprowadzono podstawowe badanie okulistyczne oraz dodatkowe badania diagnostyczne

obejmujące: angiografię fluoresceinową (FA), angiografię z zielenią indocyjaninową (ICG), optyczną koherentną tomografię (OCT)

oraz badanie antygenów zgodności tkankowej (HLA) klasy I.

Wyniki: na podstawie wyników przeprowadzonych badań rozpoznano ostrą tylną wieloogniskową plackowatą epiteliopatię

barwnikową (APMPPE). Badanie dna oka wykazało charakterystyczne wieloogniskowe, plackowate, kremowe lub szarobiałe

ogniska podsiatkówkowe. Badanie angiografii fluoresceinowej w ostrej fazie choroby wykazało wczesną hipofluorescencję oraz

późną hiperfluorescencję w miejscu zmian. Badanie angiografii indocyjaninowej wykazało hipofluorescencję we wszystkich fazach badania. W jednym przypadku wykryto antygen klasy I HLA-B7. W przedstawionych przypadkach ostrość wzroku znacznie

poprawiła się po ogólnym zastosowaniu glikokortykosteroidów.

Wnioski: ostra tylna wieloogniskowa plackowata epiteliopatia barwnikowa (APMPPE) charakteryzuje się szybkim, ale przemijającym pogorszeniem ostrości wzroku. Rozpoznanie jest ustalane na podstawie badania angiografii fluoresceinowej, a rokowanie

jest dobre, jednakże w przypadkach ze słabą ostrością wzroku zastosowanie glikokortykosteroidów może być korzystne.