Wstęp

Ortokorekcja jest odwracalną metodą korekcji krótkowzroczności za pomocą twardych wysokogazoprzepuszczalnych soczewek kontaktowych o odwrotnej czterokrzywiznowej geometrii, noszonych nocą. Cel: ocena ostrości wzroku i postępu krótkowzroczności oraz zmian krzywizny rogówki i jej siły łamiącej w czasie stosowania ortokorekcji.

Materiał i metody

Badania przeprowadzono u 132 pacjentów (264 oczu) w wieku od 5 do 18 lat (średnia 12,5 roku) z krótkowzrocznością od -1,50 do -5,50 Dsph oraz astygmatyzmem od 0,25 Dcyl do 1,25 Dcyl. U wszystkich pacjentów badano promienie krzywizny rogówki keratorefraktometrem komputerowym i siłę łamiącą rogówki za pomocą komputerowego topografu rogówkowego przed leczeniem oraz po 3 miesiącach noszenia ortosoczewek. Następnie oceniano postęp krótkowzroczności w okresie od 2 do 6 lat ich stosowania, oceniając refrakcję oczu za pomocą autokeratorefraktometru.

Wyniki

U wszystkich pacjentów noszących ortosoczewki siła łamiąca rogówki uległa zmniejszeniu (średnio 3,05 Dsph) i doszło do zwiększenia promieni jej krzywizny (średnio 0,4 mm). W trakcie noszenia ortosoczewek w okresie od 2 do 6 lat okazało się, że u 48,5% dzieci nie dochodzi do zwiększenia się krótkowzroczności, u 31,8% wada ta pogłębiła się jedynie o -0,50 Dsph, u 19,7% natomiast pogłębiła się o -1,00 Dsph).

Wnioski

Ortokorekcja redukuje stopień krótkowzroczności poprzez odwracalną zmianę krzywizny.