Wstęp

Celem pracy jest przedstawienie rzadkiego przypadku chorego z rogówkami olbrzymimi, u którego przeprowadzono operację zaćmy.

Materiał i metody

Do kliniki chorób oczu zgłosił się 52-letni mężczyzna z rogówkami olbrzymimi o średnicy 16 mm, u którego rozpoznano zaćmę. Ustalono, że w rodzinie pacjenta jeszcze 4 osoby płci męskiej miały rogówki olbrzymie, to sugeruje dziedziczenie recesywne, związane z chromosomem X. Ostrość wzroku wynosiła w oku prawym 0,9 z korekcją -3,00 Dsph, w oku lewym – 0,6 z korekcją -5,50 Dsph. W obojgu oczach stwierdzono dystrofię mozaikowatą rogówki oraz drżenie tęczówki. Zaćma tylnotorebkowa była bardziej zaawansowana w oku lewym. Ponadto w oku prawym stwierdzono na obwodzie, w części dolnej dna oka, płaskie odwarstwienie siatkówki, prawdopodobnie istniejące od dawna. Wykonano fakoemulsyfikację zaćmy w oku lewym wraz z implantacją zwijalnej soczewki wewnątrzgałkowej. Zabieg przeprowadzono w znieczuleniu powierzchniowym i dokomorowym, przez skroniowe mikrocięcie o szerokości 1,8 mm w przeziernej rogówce. Wartość mocy refrakcyjnej soczewki wewnątrzgałkowej określono, wykonując biometrię ultrasonograficzną kontaktową oraz badanie aparatem IOL Master. W oku prawym wykonano zabezpieczającą laseroterapię, odgraniczającą odwarstwioną siatkówkę.

Wyniki

Nie stwierdzono powikłań śród- i pooperacyjnych. Dwa tygodnie po zabiegu usunięcia zaćmy ostrość wzroku oka lewego wynosiła 1,0 z korekcją +1,00 Dsph. Pacjent był bardzo zadowolony z wyniku operacji.

Wnioski

Fakoemulsyfikacja zaćmy z implantacją zwijalnej soczewki wewnątrzgałkowej u pacjentów z rogówką olbrzymią może być zabiegiem bezpiecznym i dającym bardzo dobry wynik czynnościowy. Precyzyjne określenie mocy refrakcyjnej soczewki wewnątrzgałkowej może być trudne.