W artykule zaprezentowano przypadek 35-letniej pacjentki ze ścieńczeniem rogówki w bliźnie pozapalnej. W badaniu optycznej koherentnej tomografii przedniego odcinka oka minimalna grubość rogówki wynosiła 92,0 μm. Wstępnie zakwalifikowano pacjentkę do przeszczepu drążącego rogówki z uwzględnieniem wysokiego ryzyka transplantacji. Włączono acyklowir w dawce 800,0 mg pięć razy dziennie i metylprednizolon w dawce 8,0 mg dziennie. Uzyskano poprawę stanu miejscowego, a grubość rogówki w wykonanym po 3 miesiącach terapii badaniu optycznej koherentnej tomografii przedniego odcinka oka wzrosła do 396,0–

–399,0 μm. Terapię metylprednizolonem w dawce 8,0 mg dziennie kontynuowano przez 6 miesięcy, następnie dawkę zredukowano do 4,0 mg dziennie, a po trzech kolejnych miesiącach terapii zaprzestano podawania leku. Terapia acyklowirem była kontynuowana przez 12 miesięcy, po pierwszym miesiącu zredukowano dawkę do 400,0 mg przyjmowanych 4 razy dziennie.