Cel pracy

Celem pracy była ocena efektywności terapii wysiękowego zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem afliberceptem w codziennej praktyce klinicznej. Leczenie prowadzone było w ramach programu lekowego, w okresie co najmniej 12 pełnych miesięcy.

Materiał i metody

W nierandomizowanym, retrospektywnym, obserwacyjnym, jednoośrodkowym badaniu wzięło udział 94 chorych (95 oczu). Mediana wieku wynosiła 79,0 (71,0・4,0) lat. Kobiety stanowiły 59,6% grupy badanej. 44 (46,3%) oczu było nowych, a 51 (53,7%) oczu kontynuowało leczenie wcześniej rozpoczęte. Oczy nowe leczone były wg protokołu VIEW, a kontynuujące terapię w oparciu o schemat pro re nata. Mediana czasu udziału w badaniu wyniosła 13,4 (13,1・3,6) miesiąca.

Wyniki

Średnia zmiana najlepszej skorygowanej ostrości wzroku wyniosła 8,41 (13,76) liter ETDRS: 9,36 (10,88) litery w grupie oczu nowych i 7,59 (15,90) litery w grupie kontynuującej leczenie, bez istotnej różnicy między nimi (p=0,523). Mediana grubości centralnej siatkówki uległa istotnej redukcji z 302,0 do 238,0 (203,5–268,0) μm (p <0.001). Mediana liczby iniekcji wyniosła 8,0 (7,0–9,0).

Wnioski

Lecząc chorych afliberceptem regularnie, zgodnie z protokołem VIEW, można uzyskać w codziennej praktyce wyniki porównywalne z randomizowanymi badaniami klinicznymi. Systematyczna terapia afliberceptem pozwala uzyskać istotną poprawę parametrów czynnościowych i morfologicznych niezależnie od etapu choroby, zarówno w oczach nowych, jak i kontynuujących leczenie.