Wstęp

Badanie odruchu źrenicznego na światło jest użytecznym narzędziem diagnostycznym wykorzystywanym m.in. do oceny funkcji oka i układu wzrokowego. Wzrost zainteresowania badaniem odruchu źrenicznego na światło jest efektem odkrycia, że w fizjologii tego odruchu uczestniczą samoistnie światłoczułe komórki zwojowe. Celem pracy jest ocena przydatności pupilometru POLWROCHROM opracowanego w Politechnice Wrocławskiej do badania odruchu źrenicznego na światło chromatyczne pod kątem aktywności światłoczułych komórek zwojowych.

Materiał i metody

W badaniach rejestrowano odruch źreniczny na 10-sekundowy błysk światła o dwóch długościach fali (640 nm – światło czerwone oraz 470 nm – światło niebieskie) i dwóch poziomach luminancji (10 cd/m2 i 100 cd/m2).

Wyniki

Najsilniejszą reakcję układu źrenicznego zaobserwowano dla światła niebieskiego o luminancji 100 cd/m2, a najsłabszą dla światła czerwonego o luminancji 10 cd/m2.

Wnioski

Zaobserwowana czułość odruchu źrenicznego na barwę i intensywność błysku światła jest podobna do znanych z piśmiennictwa wyników badań in vitro aktywności elektrofizjologicznej komórek ipRGC. Opisane urządzenie oraz technika pomiaru mogą stać się nowym narzędziem w testowaniu odruchu źrenicznego na światło chromatyczne umożliwiające ocenę aktywności światłoczułych komórek zwojowych oraz identyfikację składowych reakcji odruchu źrenicznego na światło, pochodzących od fotoreceptorów i komórek zwojowych, a tym samym stanowić test kliniczny różnicujący identyfikację patologii fotoreceptorów i komórek zwojowych.