Wstęp

pomiar grubości centralnej części rogówki jest istotny dla celów diagnostycznych. Ważna jest wiedza, czy pomiary wykonane różnymi metodami mogą być traktowane zamiennie.

Cel pracy

ocena metod pomiaru centralnej grubości rogówki w zdrowych oczach soczewkowych za pomocą optycznej koherentnej tomografii przedniego odcinka oka i mikroskopii lustrzanej.

Materiał i metody

badana grupa składała się z 46 oczu 39 dorosłych pacjentów przyjętych do kliniki w celu wykonania rutynowej operacji zaćmy. Centralna grubość rogówki została zmierzona za pomocą optycznej koherentnej tomografii przedniego odcinka oka w trybie ręcznym i automatycznym oraz za pomocą mikroskopii lustrzanej w trybie automatycznym.

Wyniki

średnia wartość grubości centralnej części rogówki zmierzona za pomocą optycznej koherentnej tomografii przedniego odcinka oka w trybie ręcznym wyniosła 559,0 ± 53,0 µm, w trybie automatycznym 528,0 ± 52,0 µm, w trybie automatycznym za pomocą mikroskopii lustrzanej zaś 547,0 ± 54,0 µm. Stwierdzono istotną różnicę w średnich wartościach pomiarów wykonanych za pomocą optycznej koherentnej tomografii przedniego odcinka oka w trybie ręcznym i w trybie automatycznym (p < 0,01). Nie zaobserwowano istotnej różnicy w średnich wartościach pomiarów wykonanych za pomocą optycznej koherentnej tomografii przedniego odcinka oka w trybie ręcznym i mikroskopii lustrzanej (p > 0,05), a także w średnich wartościach pomiarów wykonanych za pomocą optycznej koherentnej tomografii przedniego odcinka oka w trybie automatycznym i mikroskopii lustrzanej (p > 0,05).

Wnioski

wszystkie metody pomiaru centralnej grubości rogówki, tzn. optyczna koherentna tomografia przedniego odcinka oka w trybie automatycznym i w trybie ręcznym oraz mikroskopia lustrzana, dają skorelowane wyniki. Wartości uzyskane za pomocą optycznej koherentnej tomografii przedniego odcinka oka w trybie automatycznym są istotnie niższe od wartości uzyskanych w trybie ręcznym.