Klinika Oczna

Streszczenie

3/2016 vol. 118
Artykuł oryginalny

Ocena plamki w badaniu optycznej koherentnej tomografii u pacjentów po niepowikłanej fakoemulsyfikacji leczonych po zabiegu bromfenakiem, diklofenakiem lub deksametazonem

  1. Department of Ophthalmology Medical University of Warsaw
Data publikacji online: 2017/11/29
Pełna treść artykułu
Confronting perimenopausal women’s knowledge of coronary heart disease with their health behaviours. Controversial role of hormone replacement therapy in the protection of coronary heart disease

Cel

ocena stanu plamki w badaniu optycznej koherentnej tomografii po niepowikłanej fakoemulsyfikacji u pacjentów poddanych różnej pooperacyjnej terapii przeciwzapalnej.

Materiał i metody

analizie poddano parametry plamki uzyskane metodą optycznej koherentnej tomografii u 50 chorych (średnia wieku 70,5 roku) po niepowikłanych zabiegach fakoemulsyfikacji zaćmy przeprowadzonych w Klinice Okulistyki Uniwersytetu Medycznego w Warszawie w okresie od marca 2012 do stycznia 2013. Pacjentów podzielono na trzy grupy – w zależności od zastosowanej pooperacyjnej terapii przeciwzapalnej: grupa T – stosowano 0,1% deksametazon (n = 17), grupa Y – stosowano 0,09% bromfenak sodu (n = 16), grupa D – stosowano diclofenac (n = 17). Analizie poddano skany plamki wykonane przed operacją, a następnie po 1., 7., 30. i 90. dniu od zabiegu. Ocenie poddano centralną grubość siatkowki, objętość dołka i całkowitą objętość plamki. Analizę statystyczną przeprowadzono z wykorzystaniem programu SAS 9.2, a wykresy sporządzono z wykorzystaniem programu Statistica 12.

Wyniki

po 30. dniu od operacji odnotowano wzrost grubości centralnej części siatkówki. U badanych z poszczególnych grup nie stwierdzono różnic w grubościach siatkowki.

Wnioski

pomimo stosowania miejscowej terapii przeciwzapalnej po niepowikłanej fakoemulsyfikacji wzrasta grubość siatkówki w okolicy plamki, niezależnie od grupy stosowanych leków.

Udostępnij
without publication fees
without publication fees