Niedowidzenie połowicze jednoimienne (HH) to defekt pola widzenia charakteryzujący się zajęciem dwóch prawych lub lewych

połówek pola widzenia obojga oczu. Jest on spowodowany uszkodzeniem drogi wzrokowej na odcinku za skrzyżowaniem nerwów wzrokowych. Najczęstszymi przyczynami HH są: udar mózgu, guzy mózgu, urazy głowy, zabiegi neurochirurgiczne, stwardnienie rozsiane oraz inne rzadziej występujące stany kliniczne. Niedowidzenie połowicze prowadzi do ciężkiego upośledzenia

widzenia i wpływa na inne wzrokowe funkcje poznawcze. Pacjenci z tym defektem skarżą się na trudności z czytaniem i oceną

otoczenia w wystarczająco szybki sposób, aby zrozumieć sens oglądanych przedmiotów. Pacjent z HH często się potyka, upada

i potrąca przedmioty w swym otoczeniu, gdyż zwykle ich nie zauważa i nie ma świadomości, że istnieją. Bywa zdziwiony, że

w jego polu widzenia nagle pojawił się człowiek lub inny obiekt. Prognozy odnośnie cofnięcia się ubytków w polu widzenia są

bardzo różne i zależą od przyczyny oraz stopnia ciężkości uszkodzenia mózgu i drogi wzrokowej. Podstawową metodą w leczeniu

pacjentów z niedowidzeniem połowiczym jest rehabilitacja wzrokowa. W przypadku pacjentów z HH stosowane są trzy rodzaje

metod rehabilitacyjnych: terapie optyczne, terapie związane z ruchami oka oraz techniki poprawiające zakres pola widzenia.