Wstęp

Nabłoniak wapniejący Malherbe’a (pilomatrixoma) to rzadki guz macierzy włosa. Celem opracowania jest prezentacja klinicznych przypadków nabłoniaka i analiza zmienności jego obrazu.

Materiał i metody

Spośród niespełna 3500 pacjentów operowanych w Klinice Okulistyki i Onkologii Okulistycznej w Krakowie z powodu guzów, w okresie ostatnich 10 lat, wyodrębniono 7-osobową grupę chorych z histologicznie potwierdzonym rozpoznaniem pilomatrixoma. Dokonano retrospektywnej analizy ich historii chorób, zwracając szczególną uwagę na współwystępowanie innych jednostek chorobowych, formę wzrastania guzów i ich umiejscowienie oraz rodzaj terapii i jej skuteczność. Uzyskane wyniki porównano z wynikami badań przeprowadzonych przez zespoły z innych ośrodków.

Wyniki

Nabłoniaka wapniejącego Malherbe’a cechują kliniczna różnorodność i podobieństwo do innych, znacznie częstszych guzów powiek. Zwykle przyjmuje on postać guzka pojedynczego, niedużego, ruchomego względem podłoża, wolno rosnącego, pokrytego niezmienioną skórą. Poza opisaną klasyczną postacią zdarzają się guzy uszypułowane, olbrzymie, szybko rosnące, perforujące, jak również guzy o nietypowej lokalizacji i mnogie.

Wnioski

Skutkiem klinicznej zmienności pilomatrixoma są błędy diagnostyczne. Jedynym, pewnym i niezawodnym kryterium pozostaje ocena patomorfologiczna.