Wstęp

Cel: Chirurgia, której podstawą jest hodowany nabłonek rogówki, to obiecująca metoda rekonstrukcji powierzchni oka. Celem badania jest ocena morfologii i cech fenotypowych hodowli pod kątem jej przydatności do przeszczepu.

Materiał i metody

Hodowlę nabłonka prowadzono u 25 pacjentów z niewydolnością rąbka spowodowaną oparzeniem chemicznym lub termicznym. Rąbek drugiego oka stanowił źródło komórek rąbka rogówki do hodowli nabłonka rogówkowego. Komórki nabłonka rąbkowego z 2 mm2 biopsji rąbka po trypsynizacji wysiewane były na podłoże z błony owodniowej i hodowane w standardowych warunkach w zmodyfikowanym DMEM/HAM F12 w obecności fibroblastów linii 3T3. W mikroskopii świetlnej oceniano regularność nabłonka, a techniką histologiczną – liczbę warstw komórek. Barwienie immunocytochemiczne stosowano w celu oceny pochodzenia nabłonka i jego potencjału proliferacyjnego. Barwienia wykonano w kierunku cytokeratyn 3., 12., 19., koneksyny 43. i białka p63.

Wyniki

Przeprowadzono 27 hodowli nabłonka u 25 dawców. Dwie hodowle zdyskwalifikowano z powodu infekcji, a następnie powtórzono. W 84% przypadkach uzyskano regularny, warstwowy wzrost nabłonka rogówkowego. W 16% hodowli wzrost był nieregularny ze zmienną liczbą warstw komórek. We wszystkich hodowlach barwienie w kierunku cytokeratyn 3. i 12. Potwierdziło rogówkowe pochodzenie nabłonka. Liczba warstw komórek wyniosła od 3 do 9, średnio 5,3 ± 1,9.

Wnioski

Hodowla nabłonka rogówki jest wartościowym źródłem tkanki dla odtworzenia nabłonka rogówkowego.