Wstęp

Ocena przydatności elektroretinogramu generowanego wzorcem w diagnostyce wczesnych zmian funkcji narządu wzroku u pacjentów z orbitopatią Gravesa bez perymetrycznych objawów neuropatii nerwu wzrokowego.

Materiał i metody

Badaniem objęto 19 oczu dziesięciorga pacjentów w średnim wieku 36 ± 6 lat (7 K, 3 M) z orbitopatią Gravesa w stadium zaawansowania od 1 do 4 NOSPECS. Grupę kontrolną stanowiło 22 oczu (11 pacjentów). Elektroretinogram generowany wzorcem oznaczano za pomocą systemu PRIMUS 2,5 (Tomey), używając zestawu elektrod typu TE-1000. Rozdzielczość czasowa pattern elektroretinogramu wynosiła 2 Hz, a wielkość pola szachownicy 1°. Test t-Studenta został użyty do analizy statystycznej średniej i odchyleń standardowych. Dla wszystkich analizowanych parametrów za znamienny statycznie wynik przyjmowano p < 0,05. Punkt odcięcia, czułość i specyficzność parametrów elektroretinogramu generowanego wzorcem były oceniane za pomocą krzywych ROC, które wykonano, używając programu Medcalc ®.

Wyniki

U pacjentów z orbitopatią Gravesa stwierdzono znamiennie obniżoną amplitudę fali P50 (2,04 ± 0,99 względem 2.69 ± 0.88 w grupie kontrolnej). Analiza krzywych ROC wykazała wysoką czułość amplitudy fali P50 oraz amplitudy fali N95-50 w rozróżnieniu między grupą pacjentów z orbitopatią Gravesa a grupą kontrolną (kolejno 78,9%, 81,8%). Swoistość amplitudy fali P50 była dość wysoka (63,6%), natomiast amplitudy fali N95-P50 niska (47,4%).

Wnioski

Obniżenie amplitudy fali P50 może być markerem wczesnej dysfunkcji niedokrwiennej nerwu wzrokowego u pacjentów z orbitopatią Gravesa. Ocena amplitudy fali PERG P50 oraz N95-P50 u pacjentów z orbitopatią Gravesa może stanowić czuły test skryningowy neuropatii nerwu wzrokowego.