Klinika Oczna

Streszczenie

1/2013 vol. 115
Artykuł oryginalny

Doszklistkowe iniekcje bewacyzumabu w leczeniu cukrzycowego obrzęku plamki

  1. Department of Ophthalmology, Medical University of Białystok, Poland
Klinika Oczna 2013, 115 (1): 15-19
Data publikacji online: 2013/03/28
Pełna treść artykułu

Wstęp

Ocena skuteczności leczenia cukrzycowego obrzęku plamki za pomocą doszklistkowych iniekcji bewacizumabu.

Materiał i metody

Badaniem prospektywnym objęto 21 oczu u 21 pacjentów z klinicznie znamiennym cukrzycowym obrzękiem plamki, potwierdzonym badaniem angiografii fluoresceinowej oraz badaniem optycznej koherentnej tomografii. Średni wiek pacjentów wynosił 60,6 ± 12,4 roku, a średni czas trwania cukrzycy 16,0 ± 9,3 roku. Pacjentów badano kilkakrotnie: przed leczeniem, 3 tygodnie po każdej iniekcji oraz 3 miesiące po zakończeniu terapii. Oceniano: ostrość wzroku za pomocą tablic EDTRS (którą wyrażano w skali logMAR), przedni i tylny odcinek oczu oraz centralną grubość siatkówki, mierzoną za pomocą optycznej koherentnej tomografii (Topcon 3D OCT-1000). Bewacyzumab podawano doszklistkowo w dawce 1,25 mg/0,05 ml, w odstępach 1-miesięcznych. Trzy iniekcje otrzymało 10 pacjentów, dwie iniekcje – 5 pacjentów, jedną iniekcję 7 pacjentów. Od kolejnych podaży odstępowano, kiedy zaobserwowano powrót pełnej ostrości wzroku lub redukcję centralnej grubości siatkówki do wartości <250 μm. Do analizy statystycznej wyników zastosowano sparowany test T przy założonym poziomie istotności p<0,05.

Wyniki

U pacjentów z badanej grupy średnia ostrość wzroku przed rozpoczęciem terapii wynosiła 0,50 (0,15–1,50) logMAR i po pierwszej iniekcji uległa istotnej poprawie do 0,40 (0,00–1,30) logMAR (p = 0,044). Dalsza stopniowa poprawa następowała po kolejnych iniekcjach. U 10 pacjentów, którzy otrzymali wszystkie 3 iniekcje, po kolejnych podażach średnia ostrość wzroku poprawiała się z 0,50 logMAR (0,15–1,50) przed leczeniem na: 0,45 logMAR (0,1–1,3) (p = 0,078), 0,35 logMAR (0,00–1,30) (p = 0,011), 0,25 logMAR (0,05–1,20) (p = 0,007), po 3 miesiącach wynosiła ostatecznie 0,30 logMAR (0,10–0,70) (p = 0,018). U wszystkich pacjentów z badanej grupy pierwsza iniekcja nie powodowała redukcji grubości siatkówki – 368 μm (234–708) vs 389 μm (236–642) (p = 0,602). Po kolejnych podażach leku obserwowano wprawdzie jej zmniejszanie się w porównaniu do wartości wyjściowych, różnice nie były jednak znamienne. Po zakończeniu leczenia średnia centralna grubość siatkówki wynosiła 373 μm (p = 0,235). Natomiast u 10 osób, którym zaaplikowano 3 iniekcje, przed rozpoczęciem leczenia odnotowano średnią grubość siatkówki na poziomie 407 μm (312–701), miesiąc po pierwszej podaży wartość ta wzrosła do 441 μm (323–634) (p = 0,959), po drugiej zmniejszyła się do 340 μm (281–679) (p = 0,126), po trzeciej zmniejszyła się do 331 μm (244–568) (p = 0,086), po trzech miesiącach wynosiła 348 μm (147–627) (p = 0,176).

Wnioski

Doszklistkowe iniekcje bewacyzumabu u pacjentów z cukrzycowym obrzękiem plamki powodują istotną poprawę ostrości wzroku oraz wyraźne, chociaż nieznamienne, zmniejszenie centralnej grubości siatkówki.

Udostępnij
without publication fees
without publication fees