Wstęp

Porównanie dokładności 6 metod kalkulacji mocy soczewek wewnątrzgałkowych (SRK II, SRK/T, Binkhorst, Hoffer Q, Holladay 1, Haigis) w przypadku obliczania mocy soczewek implantowanych do gałek o długości przekraczającej 24,5 mm.

Materiał i metody

61 pacjentom operowanym z powodu zaćmy starczej, u których długość operowanej gałki ocznej wahała się od 24,51 mm do 26,72 mm, skalkulowano moc soczewki wewnątrzgałkowej wg sześciu formuł (SRK II, SRK/T, Binkhorst, Hoffer Q, Holladay 1, Haigis). Podczas operacji zaćmy wszczepiano implant o mocy wyliczonej metodą Holladay 1. W 30. dniu po zabiegu sprawdzano ostrość wzroku pacjentów na tablicy Snellena.

Wyniki

54 pacjentów (88,5%) uzyskało ostrość wzroku 1,0 na tablicy Snellena. Stosując pozostałe metody kalkulacji, pełną ostrość wzroku uzyskano by w następujących przypadkach: SRK/T – 39 pacjentów (63,9%), Hoffer – 22 pacjentów (36,1%), Binkhorst – 21 pacjentów (34,4%), Haigis – 7 pacjentów (11,5%), SRK II – 5 pacjentów (8,2%).

Wnioski

1. Metoda Holladay 1 jest zalecana do kalkulacji mocy soczewek wewnątrzgałkowych implantowanych do gałek dłuższych niż 24,5 mm. 2. Formuła SRK/T wydaje się satysfakcjonująca w omawianych przypadkach.