Choroba Alzheimera jest przewlekłym zaburzeniem neurodegeneracyjnym, która objawia się spadkiem funkcji poznawczych i zaburzeniem

pamięci. Diagnostyka opiera się głównie na ocenie funkcji poznawczych, a badania neuroobrazowe nadal są bardzo drogie

i trudno dostępne. W fazie embriogenezy siatkówka oraz nerw wzrokowy rozwijają się jako bezpośrednie przedłużenie międzymózgowia,

dlatego nieprawidłowości zachodzące w mózgu u pacjentów z chorobą Alzheimera możemy również obserwować na

dnie oka. Przy zastosowaniu nowoczesnej techniki obrazowania za pomocą optycznej koherentnej tomografii wykazano znaczący

spadek grubości warstwy włókien nerwowych siatkówki oraz zmniejszenie grubości i objętości siatkówki w plamce. W badaniach

pośmiertnych pacjentów z demencją udowodniono, że choroba Alzheimera poza uszkodzeniem komórek nerwowych cechuje

się także patologią naczyniowo-mózgową. Zidentyfikowano potencjalny związek z odkładaniem się nieprawidłowego β-amyloidu

w okolicach naczyń a zaburzeniem przepływu krwi oraz średnicą naczyń w siatkówce. Zastosowanie nieinwazyjnej metody obrazowania

mikrokrążenia za pomocą angiografii optycznej koherentnej tomografii wykazało zmniejszenie gęstości naczyń siatkówki

w porównaniu do grupy kontrolnej. Niestety zmiany strukturalne siatkówki u pacjentów z demencją obserwowane za pomocą

obrazów optycznej koherentnej tomografii mogą być niespecyficzne i wspólne dla innych chorób neurodegeneracyjnych, jak np.

zmniejszenie grubości warstwy włókien nerwowych siatkówki w jaskrze. Niemniej jednak kombinowane pomiary zmian strukturalnych

siatkówki oraz ocena mikrokrążenia w poszczególnych splotach siatkówki z wykorzystaniem techniki angiografii optycznej

koherentnej tomografii potencjalnie mogą zwiększać zdolność diagnostyczną choroby Alzheimera.