Cel

przedstawienie zmian ilościowych i jakościowych w obrazie OCT zachodzących w czasie w oczach chorych z zatorem tętnicy środkowej siatkówki.

Materiał i metody

analizie poddano badania OCT oczu 8 chorych z zatorem tętnicy środkowej siatkówki. Wiek chorych wynosił od 56 do 81 lat (mediana – 63 lata). W grupie tej znalazło się 5 mężczyzn i 3 kobiety. Okres obserwacji wynosił od 6 do 28 miesięcy (mediana – 14 miesięcy). Chorzy badani byli w fazie ostrej schorzenia (w 1.–3. dniu), a także 1 miesiąc, 3 miesiące, 6, 9, 12 miesięcy i 24 miesiące od wystąpienia zatoru. Badania OCT wykonywano aparatem Cirrus OCT (Zeiss) i analizowano obszar plamki z użyciem standardowego protokołu skanowania Macula Thickness: Macular Cube 512x128.

Wyniki

w ostrej fazie schorzenia stwierdzono pogrubienie i wysoką reflektywność warstw wewnętrznych siatkówki z towarzyszącym jej, znajdującym się poniżej, pasmem charakteryzującym się hyporeflektywnością. W miarę upływu czasu grubość warstw wewnętrznych siatkówki oraz całkowita grubość siatkówki ulegały stopniowemu zmniejszeniu. Jednocześnie warstwy zewnętrzne uzyskiwały większy współczynnik odbicia. W 6. miesiącu obserwacji we wszystkich przypadkach widoczne były atrofia warstw siatkówki oraz utrata profilu dołka.

Wnioski

wydaje się, że badanie SD-OCT jest doskonałą metodą wykorzystywaną do określania dynamiki zmian obrzękowo-zanikowych, które zachodzą na obszarze plamki po zatorze tętnicy środkowej siatkówki.