Cel

celem badań było określenie, jaka jest częstość występowania anizometropii osiowej i refrakcyjnej u 18-latków.

Materiał i metody

badaniami objęto18-letnich uczniów liceów ogólnokształcących w Szczecinie. Przebadano 1040 uczniów, w tym 381 chłopców i 659 dziewcząt. Wszystkim badanym wykonywano skiaskopię po cykloplegii 1% Tropicamidem. Obliczano różnicę ekwiwalentów sferycznych między oczami prawym i lewym. Uczniowie, u których rozpoznano anizometropię >1,00 Dsph, zostali zakwalifikowani do dalszych badań przeprowadzanych w Katedrze i Klinice Okulistyki Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego. Wykonywano wówczas badania autorefraktometryczne, keratometryczne biometryczne za pomocą USG oraz aparatu IOL Master. Z grupy 70 zakwalifikowanych uczniów (7% badanej populacji) 20 uczestników (2%) odmówiło dalszego badania. Pozostałych 50 uczniów (5%) przydzielono do dwóch grup – z różnowzrocznością osiową oraz refrakcyjną. Wyniki badań wprowadzono do elektronicznej bazy danych za pomocą programu EXCEL, a następnie poddano analizie statystycznej za pomocą programu Statistica 6.1. Do analizy zmiennych nominalnych stosowano dokładny test Fishera. Jako próg istotności statystycznej przyjęto p<0,05.

Wyniki

w przeprowadzonych badaniach stwierdzono częstsze występowanie anizometropii osiowej (60%) niż refrakcyjnej (40%), lecz różnica nie osiągnęła istotności statystycznej (p = 0,20). W badanej grupie nie stwierdzono związku między rodzajem anizometropii a płcią. Anizometropię osiową miało 60% mężczyzn i kobiet, a anizometropię refrakcyjną 40% mężczyzn i kobiet.

Wnioski

anizometropia u 18-latków częściej spowodowana jest różną długością gałki ocznej niż różną refrakcją oka.