Wstęp

Cel: Określenie integralności warstwy nabłonka barwnikowego siatkówki (RPE) i fotoreceptorów w poszczególnych stadiach AMD na podstawie otrzymanych obrazów autofluorescencji dna oka oraz wykazanie istnienia zależności, jaka zachodzi między otrzymanymi obrazami a ostrością wzroku.

Materiał i metody

Do badań włączono 200 chorych (322 oczu) z różnym stadium zaawansowania AMD. Średni wiek chorych wynosił 70 lat (od 49 do 91 lat). We wszystkich przypadkach przeprowadzono pełne badanie okulistyczne uzupełnione o ocenę plamki za pomocą konfokalnego skaningowego oftalmoskopu laserowego (Heidelberg Retina Angiograph 2- HRA2). Chorych badano co 6 miesięcy. Okres obserwacji wynosił od 1 do 40 miesięcy (średnio 18 miesięcy).

Wyniki

W 116 oczach (84%) z wczesnym stadium AMD stwierdzono punktowate zmiany w obrazie autofluorescencji dna oka, w 22 oczach (16%) nie stwierdzono istotnych zmian. W 52 oczach (62%) z wysiękową postacią AMD występował normalny lub zbliżony do normy sygnał autofluorescencji, w 34 oczach (38%) w miejscu błony naczyniówkowej sygnał autofluorescencji był zmieniony. W grupie oczu ze zmianami sygnału w miejscu występowania CNV mediana BCVA (best corrected visual acuity) wynosiła 0,1, natomiast w grupie oczu z niezmienionym obrazem nad CNV mediana BCVA wynosiła 0,4. Wszystkie oczy z blizną tarczowatą charakteryzowały nierównomierny spadek autofluorescencji w miejscu blizny oraz wzrost autofluorescencji na obszarze otaczającym zmiany zwyrodnieniowe. Oczy z zanikiem geograficznym cechował brak sygnału autofluorescencji w miejscu zaniku RPE, a w 40 przypadkach (95%) na obszarze przylegającym do zaniku stwierdzono wzmożony sygnał autofluorescencji.

Wnioski

Obrazy autofluorescencji dna oka chorych z AMD wykazują dużą różnorodność. Obecność zmniejszonego sygnału autofluorescencji wiąże się z pogorszeniem ostrości wzroku.