Wstęp

Ocena zmian morfologicznych i czynnościowych plamki po chirurgicznym leczeniu idiopatycznego otworu plamki.

Materiał i metody

Badaniem objęto retrospektywnie 25 chorych (30 oczu) operowanych z powodu idiopatycznego otworu plamki. Mężczyźni stanowili 27% badanych, a kobiety 73%. Średni wiek poddanych analizie to 67 lat. U wszystkich chorych wykonywano witrektomię przez pars plana z usunięciem błony granicznej wewnętrznej siatkówki i podaniem gazu (SF6 lub C3F8). Analizie poddano wiek, płeć, a także ostrość wzroku i obraz spektralnej optycznej tomografii komputerowej plamki przed interwencją chirurgiczną oraz po zakończeniu leczenia. Okres obserwacji wynosił 6 miesięcy.

Wyniki

Średnia ostrość wzroku z najlepszą korekcją u chorych przed leczeniem operacyjnym kształtowała się na poziomie 0,15 w skali Snellena (≤ 0,1 – 13 oczu, > 0,1 – 17 oczu), a po leczeniu chirurgicznym – 0,5. Przedoperacyjnie wyodrębniono 5 oczu z otworem w stadium 2. wg skali Gassa, 13 oczu w stadium 3. oraz 13 oczu w stadium 4. Wśród pooperacyjnych typów zamknięcia otworów plamki wyodrębniono: 25 typu „U” i 5 typu „V”.

Wnioski

Leczenie chirurgiczne otworu plamki z zastosowaniem witrektomii przez pars plana poprawia funkcję plamki – ostrość wzroku do dali i bliży. Wydaje się, że pooperacyjna morfologia plamki typu „U” warunkuje najlepszą jakość widzenia.