Cel

ocena wpływu różnych typów operacji usunięcia skrzydlika na zmianę astygmatyzmu rogówkowego.

Materiał i metody

70 oczu 68 pacjentów ze skrzydlikiem pierwotnym zostało poddanych operacji jedną z trzech metod chirurgicznych: I – usunięcie skrzydlika z przeszczepem nabłonkowo-lamelarnym spojówki z użyciem szwów, II – usunięcie skrzydlika z użyciem błony owodniowej oraz kleju tkankowego, III – usunięcie skrzydlika z przeszczepem nabłonkowo-lamelarnym spojówki z zastosowaniem kleju tkankowego. Analizowano dane demograficzne oraz wynik autorefraktometrii wykonanej przed operacją oraz po 1, 30, 90, 180 dniach od operacji, najlepszą skorygowaną ostrość wzroku oraz topografię rogówki. Na podstawie topografii rogówki dokonano analizy astygmatyzmu przedoperacyjnego oraz jego zmiany po operacji.

Wyniki

wartość astygmatyzmu w grupie po operacji usunięcia skrzydlika z przeszczepem nabłonkowo-lamelarnym spojówki z użyciem szwów zmniejszyła się z 1,180 ± 0,766 do 0,578 ± 0,437, w grupie po operacji usunięcia skrzydlika z użyciem błony owodniowej oraz kleju tkankowego – z 2,647 ± 2,010 do 0,554 ± 0,478, natomiast w grupie po operacji usunięcia skrzydlika z przeszczepem nabłonkowo-lamelarnym spojówki z zastosowaniem kleju tkankowego – z 1,355 ± 2,476 do 0,853 ± 0,601. Astygmatyzm rogówkowy po usunięciu skrzydlika nie różnił się istotnie statystycznie między grupami (p = 0.553).

Wnioski

skrzydlik powoduje astygmatyzm rogówkowy, który zmniejsza się wskutek zabiegu jego usunięcia wszystkimi trzema metodami, niezależnie od techniki chirurgicznej.