Wprowadzenie

Chociaż zez najczęściej rozpoznawany jest w wieku dziecięcym, znaczna liczba dorosłych pacjentów zgłasza się do poradni strabologicznych z zaburzeniami ustawienia oczu, takimi jak diplopia czy zez mechaniczny. Celem pracy była analiza przyczyn zgłaszania się dorosłych pacjentów do poradni strabologicznej Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, ze szczególnym uwzględnieniem rozpoznań według Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób ICD-10 oraz charakterystyki demograficznej badanej populacji.

Materiał i metody

Retrospektywnie przeanalizowano dokumentację 200 kolejnych pacjentów w wieku powyżej 18 lat. Uwzględniono wiek, płeć, główne rozpoznania zgodnie z ICD-10 oraz kwalifikację do leczenia operacyjnego. Dla każdego pacjenta odnotowano maksymalnie trzy rozpoznania.

Wyniki

W badanej grupie większość stanowiły kobiety (64%). Średni wiek wynosił 52 lata (zakres: 19–83). Najczęściej rozpoznawano zez rozbieżny (33,5%), następnie zez mechaniczny (27%), zwykle związany z orbitopatią tarczycową (26,5%). Zez porażenny występował u 13,5% pacjentów. Najczęstszym objawem zgłaszanym podczas wizyty była diplopia (22,5%). Do leczenia operacyjnego zakwalifikowano 65 osób (32,5%).

Wnioski

Zaburzenia ustawienia gałek ocznych u dorosłych pacjentów stanowią istotny problem kliniczny, często powiązany z chorobami ogólnoustrojowymi – zwłaszcza tarczycy. Leczenie operacyjne u dorosłych ma zarówno wymiar funkcjonalny, jak i estetyczny. Występowanie przypadków zeza sensorycznego podkreśla znaczenie wczesnej diagnostyki i leczenia zaburzeń widzenia obuocznego już w wieku dziecięcym.