Cel pracy

Ocena skuteczności i bezpieczeństwa chirurgicznego leczenia zaćmy przy jednoczesnym wszczepie soczewki jedno-ogniskowej do torby soczewki i wieloogniskowej soczewki REVERSO do bruzdy ciała rzęskowego.

Materiał i metody

Prospektywny projekt badawczy prowadzono od listopada 2014 roku do stycznia 2020 roku. Badaniem objęto 80 pacjentów (160 oczu), których losowo przydzielono do grupy Reverso (GR) i grupy kontrolnej (GK). Wszyscy pacjenci zostali poddani obustronnej operacji zaćmy przeprowadzonej przez jednego doświadczonego chirurga. Do wszczepu do torby soczewki zastosowano implant jednoogniskowy. W grupie Reverso wszczepiano dodatkowy implant REVERSO do bruzdy ciała rzęskowego. Okres pooperacyjnej obserwacji wynosił 6 miesięcy.

Wyniki

W obu grupach po 3 miesiącach obserwacji osiągnięto dobrą ostrość wzroku bez korekcji do dali dla pojedynczego oka oraz bardzo dobrą dla widzenia obuocznego (GR: V = 0,97 vs GK: V = 0,92). Stwierdzono istotnie wyższą ostrość wzroku bez korekcji do bliży w grupie Reverso w porównaniu z grupą kontrolną zarówno jednoocznie, jak i obuocznie (GR: V = 0,5 vs GK: V = 1,09). Pooperacyjna czułość kontrastu była istot-nie wyższa w grupie kontrolnej. Nie stwierdzono istotnych różnic statystycznych w występowaniu pooperacyjnych aberracji optycznych. Uzyskano wysoką satysfakcję z jakości widzenia w obu grupach, przy istotnie większej niezależności od korekcji okularowej w grupie Reverso. Nie zaobserwowano zależności pomiędzy przynależnością do grupy a obecnością złogów barwnika w przednim odcinku oka, wartościami ciśnienia wewnątrzgałkowego czy pomiarami flarymetrii. Częstość występowania niegroźnych powikłań i czas trwania zabiegu były wyższe w grupie Reverso, bez wpływu na ostateczną jakość widzenia.

Wnioski

Zastosowanie w chirurgicznym leczeniu zaćmy soczewki REVERSO z możliwością jej usunięcia jest skutecznym i bezpiecznym rozwiązaniem dla pacjentów o wysokich wymaganiach wzrokowych, pragnących uzyskać pooperacyjną niezależność od korekcji okularowej.