Wstęp

Celem pracy jest ocena częstości i nasilenia zaburzeń ustawienia i ruchomości gałek ocznych u pacjentów operowanych w Klinice Okulistycznej Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu metodą chirurgii konwencjonalnej z powodu odwarstwienia siatkówki, a ponadto ustalenie przyczyn uszkodzenia mięśni na podstawie m.in. badania na ekranie Hessa.

Materiał i metody

Spośród 70 osób leczonych ww. metodą w latach 2007-2009 do grupy badanej włączono 40 pacjentów operowanych średnio 15 miesięcy przed badaniem, wiek pacjentów wahał się w granicach 12-79 lat (średnio 55 lat i 8 miesięcy). Przeanalizowano korelację między położeniem otworów siatkówki leczonych krioterapią, typem wykonanego zabiegu oraz zmianami ustawienia i ruchomości gałek ocznych i dwojeniem w ocenie klinicznej i w badaniu z zastosowaniem ekranu Hessa.

Wyniki

Zaburzenia ruchomości w badaniu klinicznym stwierdzano w 10 oczach (25% przypadków), w badaniu z zastosowaniem ekranu Hessa – w 16 oczach (40% przypadków). Wykazano, że uszkodzony mięsień – nadczynny lub osłabiony – zlokalizowany był zawsze po stronie krioterapii, na obszarze do 3 godzin zegarowych od otworu.

Wnioski

1. Pacjenci w okresie rehabilitacji wzrokowej po chirurgii konwencjonalnej powinni być kontrolowani po kątem zaburzeń ruchomości gałek ocznych i dwojenia; 2. odsetek zaburzeń ruchomości gałek ocznych w naszej grupie pacjentów był porównywalny z wymienionym w piśmiennictwie, wyższy w ocenie za pomocą ekranu Hessa; 3. szczególnym czynnikiem ryzyka zaburzeń ruchomości mięśni zewnątrzgałkowych wydaje się przypadkowa krioterapia mięśnia, która może powodować jego osłabienie albo nadczynność.