twitter
en ENGLISH
eISSN: 2719-3209
ISSN: 0023-2157
Klinika Oczna / Acta Ophthalmologica Polonica
Bieżący numer Archiwum Filmy Artykuły w druku O czasopiśmie Suplementy Rada naukowa Recenzenci Bazy indeksacyjne Prenumerata Kontakt Zasady publikacji prac Standardy etyczne i procedury
Panel Redakcyjny
Zgłaszanie i recenzowanie prac online
SCImago Journal & Country Rank
4/2023
vol. 125
 
Poleć ten artykuł:
Udostępnij:
streszczenie artykułu:
Varia

Profesor zw. dr hab. n. med. Zofia Krawczykowa (1924–2023) – wspomnienie

Roman Gos
1
,
Arleta Waszczykowska
1

1.
Katedra i Klinika Chorób Oczu Uniwersytetu Medycznego w Łodzi
KLINIKA OCZNA 2023, 125, 4: 257-258
Data publikacji online: 2024/01/11
Pełna treść artykułu Pobierz cytowanie
 
Metryki PlumX:
5 października 1923 roku w wieku 99 lat zmarła płk w st. sp. prof. zw. dr hab. n. med. Zofia Krawczykowa z d. Mi- chalik, nestorka łódzkiej i polskiej okulistyki. Msza pożegnalna z wystawieniem urny z prochami zmarłej została odprawiona 16 października o godz.12.00 w kościele garnizonowym w Łodzi. Po mszy pogrzebowej śp. prof. Zofię Krawczykową pożegnał wzruszającym wspomnieniem jej wychowanek, prof. Roman Goś. W najbliższym czasie, urna Pani Profesor wraz z urną jej wcześniej zmarłego męża – doc. dr. n. med. Bogusława Krawczyka zostanie przeniesiona do rodzinnego grobu na Powązkach w Warszawie.
W ten sposób historia życia Pani Profesor zatoczy koło, bowiem urodziła się ona w Warszawie 12 marca 1924 roku. Jej najpiękniejsze, młodzieńcze lata życia przypadły na mroczny okres wojny. Maturę uzyskała podczas okupacji na tajnych kompletach. Studia lekarskie rozpoczęła na Wydziale Lekarskim tajnego Uniwersytetu Ziem Zachodnich i w Szkole Zaorskiego. W czasie okupacji działała w ruchu oporu w Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej (pseudonim „Zośka”). W czasie powstania warszawskiego służyła jako łączniczka i sanitariuszka w zgrupowaniu „Baszta”. W powstaniu zginął jej pierwszy mąż – Janek Barszczewski oraz rodzice i część dalszej rodziny, a ona po zakończeniu powstania pozostała praktycznie sama na zgliszczach ukochanej Warszawy. Po wojnie, w Poznaniu kontynuowała studia medyczne i uzyskała dyplom lekarza w 1947 roku. Następnie w latach 1947–1954 pracowała jako asystent w Klinice Okulistyki Akademii Medycznej w Łodzi i pod kierunkiem prof. Janusza Sobańskiego w 1951 roku obroniła prace doktorską pt. Badania nad krążeniem krwi w układzie krwionośnym siatkówki ludzi zdrowych z uwzględnieniem średniego poziomu ciś- nienia krwi. W 1959 roku podjęła pracę na etacie adiunkta w Klinice Okulistyki Wojskowej Akademii Medycznej (WAM) w Łodzi kierowanej przez prof. Pawła Segała. W 1966 roku na podstawie całości dorobku naukowego i przedstawionej rozprawy pt. Badania nad zmianami dna ocznego w przebiegu zatruć ciążowych w świetle wieloletnich obserwacji uzyskała stopień naukowy doktora habilitowanego. W 1969 roku objęła kierownictwo Kliniki Okulistycznej WAM i pełniła te obowiązki do czasu przejścia na emeryturę w 1991 roku. W 1970 roku rozpoczęła zawodową służbę wojskową w stopniu podpułkownika, awansując w 1978 roku do stopnia pułkownika. W czasie swojej aktywności zawodowej w latach 1974–1980 pełniła także obowiązki Szefa Instytutu...


Pełna treść artykułu...
facebook linkedin twitter
© 2024 Termedia Sp. z o.o.
Developed by Bentus.