Wstęp

Nadciśnienie wewnątrzczaszkowe (IH) stanowi istotną przyczynę obrzęku tarczy nerwy wzrokowego. W diagnostyce klinicznej istotne jest rozróżnienie postaci nadciśnienia wewnątrzczaszkowego – pierwotnej (idiopatycznej) od wtórnej. Utrzymujący się wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego powyżej 200-250 mmH2O wynika z zaburzenia równowagi między produkcją a absorpcją płynu mózgowo-rdzeniowego. Jednak dokładny mechanizm prowadzący do wzrostu ciśnienia śródczaszkowego pozostaje niewyjaśniony. Cel pracy: ocena przydatności spektralnej optycznej koherentnej tomografii z systemem konfokalnego skaningowego laserowego oftalmoskopu (SLO/OCT) w diagnostyce nadciśnienia wewnątrzczaszkowego u dzieci.

Materiał i metody

Badaniami objęto 4 dzieci w wieku 3-12 lat z postaciami nadciśnienia wewnątrzczaszkowego – pierwotną i wtórną. U każdego pacjenta przeprowadzono standardowe badanie okulistyczne, które obejmowało badanie ostrości wzroku (tablice Snellena), ocenę odcinków gałki ocznej – przedniego i tylnego – w lampie szczelinowej. Za pomocą SLO/OCT (Spectralis, Heidelberg) oceniono profil grubości warstwy włókien nerwowych (RNFL) tarczy nerwu wzrokowego w dniu przyjęcia pacjentów oraz po 8 tygodniach leczenia ich acetozolamidem. U wszystkich pacjentów wykonano również rezonans magnetyczny ośrodkowego układu nerwowego.

Wyniki

U wszystkich dzieci po dobraniu odpowiedniej korekcji ostrość wzroku do dali i bliży była prawidłowa. Badanie MRI nie wykazało odchyleń od normy. U 3 z 4 pacjentów rozpoznano wtórną postać nadciśnienia wewnątrzczaszkowego (przyczyny przedstawiono w tabeli III). U wszystkich pacjentów wystąpił obustronny obrzęk tarczy nerwu wzrokowego. Mediana globalnej grubości RNFL wynosiła 273 μm. U 3 z 4 pacjentów uzyskano remisję obrzęku po 8 tygodniach leczenia – średnia globalna grubość RNFL wynosiła 138 μm.

Wnioski

Diagnostyka nadciśnienia wewnątrzczaszkowego u dzieci wymaga interdyscyplinarnej współpracy. Badaniem pomocniczym, które pozwala monitorować przebieg choroby, jest również SLO/OCT.