Wstęp

celem pracy jest omówienie zjawisk związanych z mechanizmami regulującymi zaburzenia przepływu naczyniowego w krążeniu ocznym i pozagałkowym. W doniesieniu opisane zostały różnorodne pośrednie i bezpośrednie metody oceny przepływu krwi w siatkówce, takie jak techniki laserowe, kontrastowe i ultrasonograficzne, w tym ultrasonografia dopplerowska, elektroretinografia, elektroencefalodynamografia, badania kalorymetryczne, z zastosowaniem cząstek radioaktywnych oraz rejestrujące zmiany krążenia w błonie naczyniowej, takie jak badania radiograficzne, izometryczne, z zastosowaniem środków farmakologicznych, pomiary wartości ciśnienia parcjalnego tlenu lub dwutlenku węgla w powietrzu wdychanym i wydychanym, jak też w świetle i w ciemności. Chociaż istnieje wiele metod kontroli mechanizmów regulacji krążenia gałkowego, żadna spośród nich – ani stosowanych w przeszłości, ani obecnie – nie jest idealna, dlatego do dzisiaj jedynymi technikami, które powszechnie stosuje się w tym celu, są metody zarówno ultrasonografii dopplerowskiej, jak i laserowe. W artykule opisano wpływ mechanizmów miogennych i neurogennych na przepływ krwi w gałce ocznej oraz udział w tych zjawiskach substancji zwężających i rozszerzających naczynia i poprzez te procesy kontrolujących zmiany w hemodynamice krążenia siatkówkowo-naczyniówkowego.

Wniosek

w przebiegu różnych jednostek chorobowych o podłożu naczyniowym w ogólnej i miejscowej regulacji krążenia ocznego i pozagałkowego biorą udział różne substancje, których mechanizm działania może być przyczyną zaburzeń hemodynamicznych. Ultrasonografia dopplerowska w kolorze pozostaje jedną z częściej stosownych metod, w sposób pośredni rejestrującą zmiany w przepływie naczyniowym w tętnicach pozagałkowych.