Wstęp

Hipoplazja dołka jest definiowana jako zaburzenie rozwojowe plamki z relatywnie zachowaną neuroretiną. Może być przyczyną obniżonej ostrości wzroku i innych współistniejących zaburzeń narządu wzroku. Podczas badania oftalmoskopowego w oku z hipoplazją dołka nie ma zasadniczo refleksów plamkowych lub są one słabo zaznaczone. Zmiany morfologiczne dołka są widoczne w badaniu optycznej koherentnej tomografii plamki (optical coherent tomography – OCT). Wyróżnia się 4 stopnie hipoplazji dołka. Celem pracy jest ocena oftalmoskopowa, obrazowa (OCT) i czynnościowa plamki siatkówki u dzieci z hipoplazją dołka.

Materiał i metody

Badaną grupę stanowiło 8 młodocianych pacjentów (4 chłopców i 4 dziewczynki) w wieku 6–18 lat, u których stwierdzono hipoplazję dołka. Dzieci miały wykonane badania okulistyczne, z oceną ostrości wzroku, dna oka i OCT plamki.

Wyniki

Ostrość wzroku była obniżona w jednym lub w obojgu oczach u siedmiorga dzieci, wahała się od poczucia światła (w oku ze współistniejącymi zmianami w nerwie wzrokowym) do 5/6. U większości dzieci stwierdzono obuoczny lub jednooczny brak refleksów plamkowych lub ich osłabienie. U wszystkich rozpoznano za pomocą OCT hipoplazję dołka i określono stopień jego niedorozwoju.

Wnioski

Nieprawidłowy obraz oftalmoskopowy plamki, z zaburzonymi refleksami świetlnymi, jest wskazaniem do pogłębienia diagnostyki. Brak wytłumaczenia dla obniżonej ostrości wzroku, przy zachowanych refleksach plamkowych jest również, jak pokazują nasze badania, uzasadnieniem do nieinwazyjnego badania, jakim jest OCT plamki. Badanie OCT plamki jest konieczne do rozpoznania hipoplazji dołka i klasyfikacji stopnia nasilenia zmian. Zaawansowany niedorozwój dołka wpływa na obniżenie ostrości wzroku i może ograniczać inne funkcje wzrokowe.