Cel pracy

Analiza stanu narządu wzroku u pacjentów po jednoczesnym przeszczepie nerki i trzustki (simultaneouse pancreas kidney tranplantation – SPK) operowanych z powodu powikłań cukrzycy typu 1 i u pacjentów kwalifikowanych do jednoczesnego przeszczepu nerki i trzustki z powodu powikłań cukrzycy typu 1.

Materiał i metody

Przeprowadzono analizę stanu narządu wzroku u 37 pacjentów po SPK i 49 pacjentów kwalifikowanych do SPK w Centralnym Klinicznym Szpitalu MSWiA w Warszawie, od stycznia 2016 r. do marca 2020 r. Badanie okulistyczne obejmowało ocenę ostrości wzroku do dali i bliży, ocenę przedniego i tylnego odcinka oka, zdjęcie dna oka i OCT.

Wyniki

U pacjentów po SPK stwierdzono statystycznie znamienną zależność pomiędzy występowaniem zaników w linii połączeń zewnętrznych/wewnętrznych segmentów fotoreceptorów w badaniu OCT plamek po przeszczepie a poziomem HbA1 w badaniu przed przeszczepem. W grupie pacjentów badanych przed i w ciągu 1 roku po SPK obserwowano uaktywnienie retinopatii cukrzycowej w 66,7% badanych oczu. W grupie pacjentów kwalifikowanych do SPK w badaniu OCT stwierdzono zaniki w linii IS/OS w 47% oczu.

Wnioski

Zmiany w siatkówce wynikające ze złej kontroli cukrzycy przed przeszczepem determinują ostrość wzroku, którą można osiągnąć nawet po uzyskaniu długotrwałej normalizacji glikemii po jednoczesnym przeszczepie nerki i trzustki (SPK). Pacjenci po SPK w pierwszym roku po przeszczepie wymagają częstej i kompleksowej oceny okulistycznej ze względu na ryzyko progresji retinopatii. Mimo ograniczeń wynikających ze stanu wyjściowego, ponad połowa pacjentów po SPK (51%) ma ostrość wzroku > 0,6, choć w jednym oku, umożliwiającą samodzielne funkcjonowanie. 47% pacjentów kwalifikowanych do SPK ma widoczne zaniki w linii IS/OS. SŁOWA KLUCZOWE: retinopatia cukrzycowa, jednoczesny przeszczep nerki i trzustki, SPK, cukrzyca, OCT.