Wstęp

Analiza centralnej grubości rogówki u dorosłych pacjentów w populacji Podbeskidzia.

Materiał i metody

Przeanalizowano wyniki pomiaru centralnej grubości rogówki u 365 pacjentów (K = 242, M = 123). Do grupy badanej włączono 619 zdrowych oczu. Ze względu na płeć oraz wiek badaną grupę podzielono na 3 grupy: < 40. roku życia, między 40. a 60. rokiem życia i > 60. roku życia. Badanie centralnej grubości rogówki wykonywano pachymetrem ultradźwiękowym.

Wyniki

Średnia grubość rogówki w badanych oczach wynosiła 563,0 ± 38,1 μm. Nie stwierdzono różnicy statystycznej w centralnej grubości rogówki między kobietami a mężczyznami (F = 0,10; p = 0,71), ale wykazano istotne różnice między grupami w kategorii wieku (F = 28,4; F<0,001) oraz wystąpienie interakcji między grupami w kategoriach płci i wieku (F = 4,60; p<0,05). Wykazano istotną statystycznie różnicę wartości centralnej grubości rogówki między kobietami a mężczyznami w grupie wiekowej 40–60 lat (p<0,05). W grupie kobiet wykazano istotne różnice w wartości centralnej grubości rogówki między poszczególnymi grupami wiekowymi (p<0,01), natomiast w grupie mężczyzn między grupami najstarszą a najmłodszą i w wieku średnim (p<0,001).

Wnioski

1. Pomiar centralnej grubości rogówki jest niezbędny w celu uzyskania prawidłowej wartości ciśnienia wewnątrzgałkowego mierzonego tonometrem aplanacyjnym Goldmanna u 80% pacjentów. 2. U osób po 60. roku życia, szczególnie u kobiet, należy spodziewać się cieńszych rogówek niż u osób młodych i ponownie wykonać pomiar centralnej grubości rogówki.