en ENGLISH
eISSN: 2719-3209
ISSN: 0023-2157
Klinika Oczna / Acta Ophthalmologica Polonica
Bieżący numer Archiwum Filmy Artykuły w druku O czasopiśmie Suplementy Rada naukowa Bazy indeksacyjne Prenumerata Kontakt Zasady publikacji prac Standardy etyczne i procedury
1/2019
vol. 121
 
Poleć ten artykuł:
Udostępnij:
więcej
 
 
streszczenie artykułu:
Artykuł oryginalny

Polimorfizmy genów HTRA1 rs11200638 oraz ARMS2 rs10490924 i ich wpływ na wyniki leczenia doszklistkowymi iniekcjami czynnika anty-VEGF u chorych na wysiękową postać zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem

Agnieszka Kubicka-Trząska
1
,
Izabella Karska-Basta
1
,
Sylwia Dziedzina
2
,
Marek Sanak
2
,
Bożena Romanowska-Dixon
1

1.
Klinika Okulistyki i Onkologii Okulistycznej Katedry Okulistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum w Krakowie Kierownik: prof. dr hab. n. med. Bożena Romanowska-Dixon
2.
Zakład Biologii Molekularnej i Genetyki Klinicznej II Katedry Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum w Krakowie Kierownik: prof. dr hab. n. med. Marek Sanak
Data publikacji online: 2019/06/05
Pełna treść artykułu
Pobierz cytowanie
ENW
EndNote
BIB
JabRef, Mendeley
RIS
Papers, Reference Manager, RefWorks, Zotero
AMA
APA
Chicago
Harvard
MLA
Vancouver
 
Cel
Określenie związku między polimorfizmami genów HTRA1 rs11200638 i ARMS2 rs10490924 a ich wpływem na efekt leczenia doszklistkowymi iniekcjami ranibizumabu i bewacyzumabu u chorych na wysiękowe zwyrodnienie plamki związane z wiekiem.

Materiał i metody
Badaniami objęto 104 chorych. W ocenie skuteczności leczenia porównywano wyjściową najlepszą skorygowaną ostrość wzroku oraz grubość centralnej siatkówki w obrazie optycznej koherentnej tomografii z badaniami kontrolnymi wykonywanymi co miesiąc. Brak pozytywnej reakcji na leczenie definiowano jako brak poprawy ostrości wzroku lub jej pogorszenie o co najmniej 1 linię wg skali Snellena oraz redukcję centralnej grubości siatkówki CRT o ≤ 10%. Okres obserwacji wynosił 6 miesięcy. Grupę kontrolną stanowiło 61 osób, u których wykluczono obecność zmian zwyrodnieniowych w plamce. Badania przeprowadzono za pomocą genotypowania technologią TaqMan firmy Applied Biosystems.

Wyniki
W grupie chorych na zwyrodnienie plamki związane z wiekiem najczęściej występował genotyp AA w polimorfizmie HTRA1 rs11200638, który 12-krotnie zwiększał ryzyko zachorowania w porównaniu do ryzyka u osób bez tego genotypu (p = 0,0028). Występowanie genotypu AA polimorfizmu HTRA1 rs11200638 wykazywało tendencję do promowania niekorzystnej reakcji na wyniki leczenia anty-VEGF, ale bez istotności statystycznej. Spośród 22,11% chorych, u których nie stwierdzono pozytywnej reakcji na leczenie anty-angiogenne (non-responders), genotyp AA w polimorfizmie genu HTRA1 rs12200638 był obecny w 59,25% przypadków. W przypadku polimorfizmu ARMS2 rs10490924 najczęściej u chorych na zwyrodnienie plamki związane z wiekiem występował genotyp TT, który aż 14-krotnie zwiększał ryzyko zachorowania (p = 0,0000). Żaden z genotypów polimorfizmu ARMS2 rs10490924 nie miał wpływu na reakcję na leczenie.

Wnioski
Wyniki obserwacji wykazały, że polimorfizmy genów HTRA1 rs11200638 i ARMS2 rs10490924 w sposób istotny zwiększały ryzyko rozwoju zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem. Żaden z genotypów badanych polimorfizmów nie miał istotnego statystycznie wpływu na odpowiedź na leczenie doszklistkowymi iniekcjami czynnika anty-VEGF u chorych na wysiękową postać zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem.



Aim
To analyze the correlation between HTRA1 rs11200638 and ARMS2 rs10490924 gene polymorphisms and the response to ranibizumab and bevacizumab in patients with age-related macular degeneration.

Material and methods
A hundred and four patients were enrolled. The response to treatment measured as the change of best corrected visual acuity and central retinal thickness from baseline was assessed at 4-week intervals for 6 months. No response to anti-VEGF therapy was defined as no improvement or deterioration of best corrected visual acuity ≥ 1 line (Snellen) and reduction in central retinal thickness ≤ 10% on optical coherence tomography after the loading phase.

Results
Most patients with age-related macular degeneration had AA genotype of HTRA1 rs11200638 polymorphism which presence increases the risk of age-related macular degeneration 12-fold as compared to patients negative for this genotype (p = 0.0028). The AA HTRA2 rs11200638 genotype demonstrated a tendency towards worse response to anti-VEGF therapy, however the difference was not significant. Among 22.11% of non-responders, 59.25% of patients had genotype AA of HTRA1 rs1100638. The genotype TT in ARMS2 rs10490924 polymorphism was associated with a risk of age-related macular degeneration increased 14-fold as compared to individuals negative for this genotype (p = 0.0000). There was no association between any of the ARMS2 rs10490924 genotypes and the response to anti-VEGF therapy.

Conclusions
The study demonstrated the associations between HTRA1 rs1100628 and ARMS2 rs10490924 polymorphisms and a significantly increased risk of age-related macular degeneration. There was no association between any of the studied HTRA1 and ARMS2 polymorphism genotypes and the anti-VEGF therapy results.

słowa kluczowe:

HTRA1, ARMS2, polimorfizm genowy, zwyrodnienie plamki związane z wiekiem

facebook linkedin twitter
© 2021 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe